فى الاتوبيس

الحلقه الأولي ف مينا بور سعيد وسط دوشة العمال و ظباط الامن و التفتيش دخل شاب ملامحه الشرقيه جدا بتقول إنه ف اواخر العشرينات .. عدّى على مجموعه واقفين شكلهم بيقول انهم عساكر امن و واحد واقف وسطهم بيديهم تعليمات شكله بيوحى إنه ظابط .. قرّب منهم و إبتسم بحماس و هو رافع إيده بتحيه جنب راسه : باشا الظابط رفعله وشه و هو إندفع عليه بحماس .. العساكر رفعت وشها بسرعه و مع اندفاعه هتعدل سلاحها هو رفع إيديه الاتنين مبتسم بتهريج : و الله ما انتوا جايين .. ايه ! انا بحيّى سليم باشا بس الظابط بصّله : انت تعرفنى يالا ؟ قرّب منه بحماس : طبعاا يا باشا .. حد فيكى يا جمهوريه ميعرفش سليم باشا ؟ ده انت مشرّفنا ف كلبش والله الظابط : نعمم ؟ قرّب منه إتراجع ف الكلام بخفّه : طب الاختيار ؟ الظابط هيتكلم هو سبقه : طب ميمشيش معاك الممر ؟ الظابط بحده : انت جاى تستظرف يالا ؟ قرب منه بحماس و إبتسم : باشا مصر و الله الظابط رجع بص ف الورق اللى ف إيده قبل ما يديه للعسكرى : اخلص يالا عايز ايه ؟ هو اتحمس و هو بيتكلم بإيده : انا مش عايز حاجه ليا .. انا عايزكوا تشدوا حيلكوا شويه الظابط رفع وشه بسرعه و هو إتراجع بتهريج : شادينُه و الله .. شادينُه لحد ما اتقطع نفسه و اتنفخ بس هنعمل ايه .. و كله عشان مصر الظابط هيتكلم هو شاورله بمرح : طب اقولك نكته عشان تفك ؟ الظابط جز على سنانه بعصبيه و هو شاور بكف إيده على صدره بخفه : حاضر هقولك نكته .. بيقولك مره واحد محشش قت’ل ظابط اتصل ب١٢٢ قالهم خلاص بقيتوا ١٢١ الظابط ملامحه اتعصبت و هيتحرك عليه هو شاور بكفه على صدره : و الله ما انت جاى .. انا اللى ماشى الظابط اتعصب و هو بيتحرك سايبُه : ولاا هو إتحرك وقف جنب الظابط بسرعه و حط دراعه حوالين كتفه و مسك موبايله و فتح الكاميرا سيلفى و رفعه : صوره للذكرى يا باشا عشان مصر الظابط هيتكلم هو سبقه و شد على كتفه : عشان مصر .. عشان مصر .. انا عايز حاجه ليا ؟ ما كله عشان مصر طلّع لسانه و بص للظابط بخضه مصطنعه : لسانى فيه حاجه ؟ الظابط هيفك نفسه بعصبيه ادم مسكه بحماس : طب ورينى كده لسانك ؟ الظابط. زعق : انت يلا هت ادم ضم عينيه بخضه : يالهوووى .. ايه ده ؟ لسانك الظابط طلّع لسانه و هو بسرعه إتعدل جنبه و طلع لسانه و لقط سيلفى و اخد موبايله و مشى : ساموو عليكوا الظابط نده عليه بحده : خد يلا إبتسم و طبطب على صدره : لا و الله يا باشا لسه واكل الظابط إتعصّب : احنا صحاب يلا ؟ مانتعرف احسن شاور بكفه على صدره : و ماله ؟ محسوبك ادم .. ادم الدبّاح الظابط : نعم ؟ ادم إتراجع بتصحيح : الدباح .. ادم السفاح.. الدباح.. بص اللى يمشى معاك خده و ابعتلى الباقى .. ساموو عليكوا الظابط شده بعصبيه و هينفعل ادم طبطب على صدره و بص ف الكارنيه بتاعه على صدره و قرا اللى عليه و رفع حاجبه بتهريج : العقيد سالم نصر الظابط رفع حاجبه للكارت و بصّله و ادم هرّج بحماس : سالم باشا .. طب مش كنت تقول ؟ انا .. يا شيخ كنت بحسبك ... شوف ازاى .. و الله حاجه غريبه .. ساموو عليكوا قال اخر الجمله و هو ماشى و الظابط بص للعساكر اللى ضحكوا بصوت مكتوم و ادم رجعله و ميل على ودنه و هو دراعه حوالين كتفه و شاور ع الكارنيه على صدره : ابقوا كبّروا الخط شويه يا باشا .. عيب كده الظابط هيتكلم ادم فك دراعه و رفع إيديه لفوق : ساموو عليكوا .. ربنا يخليكوا لمصر ف شارع 26 يوليو ف وسط البلد عدّى اتوبيس نقل كبير و كل اللى فيه تقريبا واقف .. فجأه بنت زعقت : ما تحاسب يالا الراجل وراها اتعدل بذهول من صوتها العالى و الكل بص عليها .. بنت ملامحها شرقيه اه بس بطابع مجنون مبهرج يوحى بالخفه .. عمرها بيودع العشرينات و شكلها لسه بيبتديها ! السواق بص وراه بقلق : فى ايه يا بت ! البنت : فى ايه ايه ؟ اتوبيس ده و لا شقه مفروشه ؟ الراجل وراها اتعصب : لا ده شقة خالتك .. انا جيت جنبك يابت ؟ البنت زقت وشه بكف إيدها و هى بتتحرك لقدام : لا ده خالتك انت .. انت خالتك مدوّراها يالا ؟ الراجل اتحرك وراها بالعافيه وسط الناس و هى جريت : خالة مين يا بنت ال... الناس اتدخلت فصلتهم و هى بصت حواليها بضيق و انتظرت دقايق بترقّب لحد ما اتنهدت بإحباط .. شاورت للسواق : الشارع الجاى ياسطى السواق بصّلها وراه ببلاهه : ماله ؟ البنت رفعت حاجبها : ليا ذكريات فيه و انا صغيره.. ما تقف ياسطى احنا هنهزر ؟ العربيه كلها ضحكت و السواق وقفلها نزلت .. اتحركت بخفه بين العربيات .. بتجرى و تتنطط من حته لحته لحد ما قعدت قدام المترو بنهجان .. إتلفتت حواليها لحد ما لمحت كافيه .. وقفت بحماس و دخلت .. بصت الاول ع الشنطه اللى معلقاها ف رقبتها على جنبها و فتحتها و بصت فيها بإحباط و بصت لشكلها ف المرايه و عدلت نفسها و مسحت شفايفها طرف لسانها و إبتسمت بمكر و دخلت .. شاورت للجرسون و هى بتتلفّت ع الاكل : بكام الكيلو من البتاعه دى ؟ الجرسون بص وراه لسيخ الشاورما : الشاورما ؟ ده بالساندوتش البنت ضمت بوقها بتهكم : و ده هيكفى ؟ يلا اهو كله على الله الجرسون بصّلها و هى إتكلمت : قصدى هات حبه الجرسون : نعم يافندم ؟ البنت : هات يعنى .. هات شويه كده و تعالى الجرسون : شويه اد ايه يا فندم ؟ البنت هتتعصب زمت بوقها بالعافيه : ايه اللى يافندم يافندم ؟ بقولك هات شوية ساندوتشات .. هات اللى ربنا يقدّرك عليه و تعالى و نبقى نشوف الجرسون ضحك غصب عنه و راح جابلها طبق فيه تلات ساندوتشات و هى إبتدت تاكل .. قبل ما تخلص اخر واحد شاورتله بتتكلم و الاكل ف بوقها : انت بخيل كده ليه ؟ انت بتقطع من لحمها و لا من لحمك ؟ هات تانى الجرسون : طبق كمان ؟ البنت بحرج : لا طبق ايه ؟ هات عشره الجرسون إستغرب : نعم يا فندم ؟ البنت شاورت بصوباعها : تانى ؟ انت تانى ؟ افندم تانى ؟ الجرسون هيتكلم قاطعته : بص هات عشره ساندوتشات و شوفهم على كام طبق و تعالى الجرسون راح جابلها و هى رجعت كملت اكل لحد ما خلصت و رفعت القزازه شربت و سندت ضهرها بالكرسى لورا .. بتتلفّت حواليها شافت الترابيزات كلها شباب و بنات و شباب بتهرج و كلهم اشكال نضيفه ف اتعدلت بخضه .. بصتلهم بندم و إتراجعت ..مسكت شنطته ضمتها على صدرها و إتلفتت حواليها كويس على كل تربيزه و بصت ع الباب و ف لحظه فجأه جريت على برا .. الجرسون كان شايل صنيه حدفها و طلع جرى وراها : يا بنت الكلب جريت و هو جرى وراها و هى نطت من وسط سكة العربيات قصادها و كسرتها و نطت من عربيه لعربيه وسط الناس لحد ما إختفت قدامه و هو رجع بغيظ .. ظهرت من وسط الناس قعدت ع الرصيف قصاد الكافيه بإحباط و هى بتهرش ف راسها بضيق .. #سوووووما ادم خرج من المينا و استلم حاجته و شاور للسواق اللى معاه يحمّلها و هيعدى البوابات ظابط التفتيش كان ف إيده كوباية شاى و شاورله وقّفه ف مخرج الممر .. ادم هرّج : و ربنا لسه شاربُه مع سالم باشا الظابط رفع وشه بحاجبه : هو ايه ده يالا ؟ ادم بص للشاى : الشاى يا باشا الظابط بص للكوبايه و بصّله : انت تعرف سالم باشا ؟ ادم شاور بإيده مبتسم بحماس و قرب منه : سالم نصر ؟ ده حبيبى .. العقيد سالم نصر ؟ ده احنا.. ده انا و هو .. انا مش عارف اقولك ايه و الله ...بص انا مش هتكلم كتير ابقى اسآلُه انت بقا اتحرك يمشى بإستعباط و الظابط وقّفه و هو بيشاور بإيده : خد يلا ادم رجع و اتكلم و هو بيشاور ع الظابط اللى كان معاه من شويه من بعيد : ايه يا باشا احنا هنتفتش و لا ايه ؟ مكنش العشم و الله ده انا بقولك معرفه للحكومه يا حكومه الظابط وقف شويه و بص لقى ادم بيشاور فعلا عليه : طب معاك كارت له ؟ ادم ضم بين عينيه : هو المفروض الواحد يشيل كارت لصحابه اليومين دول و لا ايه يا جدعان ؟ يا باشا بقولك انا و هو كنا كده .. كده الظابط هيتحرك ادم مسكه بسرعه : طب حتى شوف ادم فتح موبايله و وراله الصوره اللى اخدها سيلفى و الظابط إبتسم غصب عنه .. ادم اتكلم و هو بيرفع شنطته على كتفه : طب عارف .. انا و هو كنا دفعه واحده الظابط إستغرب : انت و سالم باشا دفعه واحده ؟ ادم تمتم بصوت واطى و هو ماشى : اه هو دخل كلية الشرطه و انا كان نفسى ادخلها .. سامووو عليكوو البنت قعدت شويه ع الرصيف و وقفت بإحباط مشيت .. قعدت تتحرك ف الشوارع .. عدت على قهوه و لسه هتقعد بصت ع الكراسى و الترابيزات حواليها بقلق و صاحب القهوه راح عليها : اؤمرى يا ست البنات البنت عضت شفايفها بتفكير : عندك ايه ؟ الراجل : حضرتك تشربي ايه ؟ البنت : هاتلي مانجا الراجل : خلصانه یا فندم البنت ضحكت ببلاهه : ولعانه يا سطى الراجل : یا استاذه المانجا خلصانه ايه اللي بتقوليه ده ؟ البنت اتعدلت بإحراج و حمحمت بعد ما سكتت لحظه بتردد : طب هاتلى اى حاجه تعدل المزاج الراجل اتحرك : يبقى شاى البنت شقلبت بوقها : شااى ؟ شدته بسرعه من دراعه قبل ما يبعد و ضحكت ببلاهه ضحكه خفيفه : لا شاى ايه ؟ بقولك مزاج الراجل استغرب : يعنى عايزه ايه ؟ البنت بصت حواليها كذا مره و هو بص معاها بإستغراب لحد ما بصتله و ميلت همستله : عايزه حاجه .. تعرف تجيبهالى ؟ الراجل استغرب همسها و رفع نفسه : حاجة ايه ؟ اؤمرى البت بصت حواليها بسرعه : يخربييتك وطى صوتك الراجل بصّلها و هى فتحت كف إيدها ورته علبة ابره و الراجل اتكلم : دى حقنه لامؤاخذه ؟ طب ما تروحى للصيدليه البنت ضمت بوقها و قلبته بتريقه : لامؤاخذه ؟ اه مانا كنت هروح الصيدليه بس رجلى وجعتنى قولت اسأل ع القهوه .. ساموو عليكوا سابته و وقفت اتحركت بإحباط .. بصت حواليها ع الكل لقت الكل بيشرب شيشه و سجاير و رجاله و شباب و الكل بيضحك مع نفسه .. تبتت على شنطتها و سرّعت خطواتها و مشيت .. #سوووووما ادم ركب عربيته تانى و شاور للسواق وراه اللى حمّل حاجته ف عربيه نقل و مشى .. شغل الكاسيت علّاه و مشى .. عدل مراية عربيته قدام عينيه و شاف عربيه متابعاه كانت وراه من اول ما خرج من المينا ف إبتسم برضا و كمل طريقه.. لمح اللجنه من بعيد ف اتنفس بتفكير .. اتلفت حواليه بغموض لمح عربيه شكلها ماركه جايه من بعيد و فيها حد باين انه شخصيه مهمه .. اول ما قربت ادم شاور بعينيه لسواق النقل و بطّئ السرعه لحد ما العربيه قربت هتعدى ع اللجنه هو سرّع سبقها لحد ما قرّب من اللجنه .. عدّى على اللجنه و نفخ بغيظ : يخربيييتكوا احنا ف امتحان ثانويه عامه ؟ الظابط شاورله يقف و هو وقف و طلّع راسه من الشباك : باشا مصر الظابط قرب : الرُخصه يالا ادم طلع الرخصه إدهاله و هزر : ايه يا باشا ؟ يالا يالا .. احنا صحيح معرفه بس مش حكايه هى ..حتى عشان منظرنا الظابط : معرفه ؟ ادم بتهريج : يعنى .. انتوا رجالة مصر و احنا ولاد مصر نبقوا عيالكوا .. انتوا الورد اللى طرح ف جناين مصر و احنا الإيد اللى إتنفخت ف زرع الورد تبقوا عيالنا .. خلصانه بكفوله الظابط بصّله بحده : ولاا .. انا ميمشيش معايا الكلام ده ادم ضحك من غير صوت بهزار : طب ما تمشى معاه انت الظابط إتعصّب : اخلص يالا .. انت جاى منين و معاك ايه ؟ ادم اتصنّع الجد : من المينا يا باشا الظابط بص وراه على العربيه النقل بالسواق اللى وقف معاه و بص على كرسى عربيته : النقل دى تبعك ؟ و ايه اللى معاك ده ؟ ادم بإستخفاف : اه تبعى و معايا حتتين سلاح و رشاش و آلى الظابط ملامحه إتعصبت و زق الباب هيفتحه و قبل ما يتكلم ادم سبقه و مسك الباب فتحه و نزل : عنك و الله .. ياباشا جاى من المينا يبقى اكيد اتنفخت تفتيش فوق الرُكب و تحت الرُكب ادم نزل و الظابط بص على النقل و إداله الرخصه و راح ع النقل يفتشها .. ادم لمح العربيه اللى شافها جايه من بعيد بتقرب و اول ما قربت شباكها إتفتح و بص منها واحد شاور للظابط .. الظابط إتعدل بإحترام و إيده ع الشنط بعد ما فتح شنطة العربيه : سيادة العقيد ادم بصّله و بص للظابط جنبه و عينيه لمعت و اول ما العربيه هتتحرك ادم مسك شنطته من الظابط جنبه و زعق بعصبيه مصطنعه : ايه يا باشا بتعملوا فينا كده ليه ده احنا ولادكوا ؟ ده انا بحب مصر و الله الظابط جنبه بصّله بإستغراب و الظابط اللى ف العربيه بصّله و بص للظابط اللى جنبه : فى ايه يا منير ؟ و مين ده ؟ منير بصّله بإنكار و قرب خطوه من عربية العقيد : مفيش حاجه يا باشا .. ده واحد معدى من المينا بيتفتش ادم إتخطى منير اللى كان جنبه و قرب من العربيه و بص لمنير وراه و اتكلم بغُلب : و بتقول واحد ؟ و بتقول واحد ؟ انتوا خليتوا فيها واحد ؟ ده انتوا نافخينا و واخدينا فحت ردم خد و هات فوق و تحت الظابط منير بصّله بإنكار : ولا .. انت هت ادم قاطعه و بص للعقيد ف العربيه بمحايله : النبى يا باشا توصى الباشا يخف شويه .. حكم ده إيده طرشه الظابط ف العربيه بص للظابط منير اللى اتكلم بإعتراض : و الله يا باشا ما ادم قاطعه بحماس : ما ايه ؟ ما الباشا عارف كل حاجه .. عارف انكوا منفوخين .. بس احنا كمان منفوخين و الله ف اشغالنا .. مش هنفضل ننفخ ف بعض كده كتير .. كده هنفرقع ف وش بعض و الله العقيد ف عربيته ضحك غصب عنه و بص لمنير برا : خف شويه يا منير .. اللى بيطلع من المينا بيبقى واخد ختم الجوده .. بعدين خف إيدك شويه الظابط منير بذهول : يا باشا و الله ادم بتهريج : انا ابن مصر زيكوا و الله بس مش عارف ليه كارفانى ؟ شكلها غضبانه عليا .. عامله فيها ام الدنيا و بتجى لحد عندى و تقلب لمرات أبويا مش عارف ليه ؟ العقيد ف عربيته ضحك و ادم قرب منه بحماس : لازم اصالحها العقيد شاورله : خلاص خلاص .. خف شويه يا منير ادم قرب منه و باسه من خده : لا و الله ازاى .. لازم اصالحها .. و دى تيجى ؟ ده حتى الجنه تحت اقدام الامهات العقيد ضم صوابعه و شاو بإيده للظابط منير يعنى براحه و منير جنب ادم هيتكلم ادم قاطعه و بص للعقيد و إبتسم : ربنا يخليك لمصر و الله .. انت وشك سِمح كده و شكلك من الورد اللى طرح ف جناين مصر العقيد ضحك و قفل شباك عربيته و اتحرك و الظابط بيرفع إيده بالتحيه له كان ادم شاور لسواق النقل ركب بسرعه و هو ركب عربيته و اتحرك موازى للظابط بعربيته .. الظابط منير شافه و اتكلم بصوت عالى : ولا ادم اتعمّد يشاور للعقيد ف نفس اللحظه و هو شاور للظابط يعديه .. ادم بمرح شاور للظابط بسلام و على العلم على كتفه : سلام يا ابن مصر .. ابقى سلملى على امى و امك البنت اخدت الشوارع لف لحد ما عدت على قهوه تانى .. وقفت شويه بتفكير و اخدت نَفس بحماس و راحت عليها .. إتلفتت ع الترابيزات كلها بتركيز و شدت كرسى من ترابيزه و قعدت .. فضلت متابعه الكل بعينيها شويه بقلق .. فتحت شنطتها بتوتر و خرّجت سرنجه و علبة إبره و إبتدت تملاها براحه و تمهّل لحد ما خلصت .. رفعت كوم القميص اللى لابساه و إبتدت تدعك ف دراعها .. صاحب القهوه شافها و راح عليها بذهول : يخربيييتك بتعملى ايه ؟ البنت اتعدلت بخضه و قصدت تدارى الابره ف كف إيدها و بصتله و زعقت بصوت عالى اوى : آآيه ايه ؟ و انت مالك ؟ الراجل بص حواليه بقلق و بصّلها : مالى ايه يا بت ؟ انتى بتهببى ايه ؟ البنت دخلت الابره شنطتها و اتعدلت ف قعدتها : ملكش فيه .. انا مش قاعده بفلوس و هشرب حاجه كمان ؟ اتكل بقا الراجل شدها وقّفها و زعق : الله يحرقك انتى و فلوسك .. بتضربى ايه يا بت نهارك اسود ؟ البنت انكمشت على نفسها بقلق و بصت حواليها و فكت إيده و طلعت تجرى .. #سوووووما ف شارع جانبى كله منزلقات اخره بيؤدى على خرابه مهجوره طريقها كله اركان متزاويه و اكوام ذباله و بيوت عشوائيه .. ف بداية الشارع قهوه قديمه شكلها نوعا ما اثرى و لها اكتر من باب واحد طالل على الشارع الجانبى و التانى ع الشارع العمومى .. فرش الترابيزات بكراسيها معظمه قدام القهوه اكتر ما جواها بحكم انها لمة الحته و بتلم معظم معارفها .. ادم كان ركن عربيته و النقل بعيد و دخل بالإسكوتر بتاعه و ركنه على حرف القهوه و بمجرد ما بينزل قام واحد قرب منه و هو شاورله بمفاتيحه .. نسناس غمزله : صبّح يا قائد ادم عض شفايفه بغيظ : طب اصطبح لا أصبّحك نسناس رفع إيده و مثّل الخوف : لا و على ايه ؟ عارفها انا الاصطباحه بتاعتك دى ادم ضحك بخفّه : عامل ايه يالا من غيرى ف الحته ؟ نسناس قلب بوقه : بتنجان .. وانت عملت ايه ف الطلعه المرادى ، مشيت معاك ازاى ؟ ادم قلب ريأكشن وشه زيه : كوسه نسناس ضحك بصوت عالى و ادم ضحك معاه : متجمعين ف حلة محشى بإذن الله بيضحكوا قربت منهم بنت و مجرد ما وقفت قصادهم حطت إيديها ف وسطها و بصت لأدم بعصبيه .. ادم سكت و رفع حاجبه و ثوانى و ضحك اكتر .. ايه قربت منه بغيظ : انت بتضحك على ايه ؟ ادم لف دراعه حوالين كتفها و اتحرك بيها : مانا مقدرش ابص لعيونك يا روحى و مضحكش ايه عضت شفايفها بإبتسامه : ليه حلوين ؟ ادم ضم عينيه بمرح : لا حوله ايه نزعت نفسها منه بنرفزه : اييه ادم صحح بسرعه : حلوووه .. حلوه ..ده انتى اخر حلاوه ايه كزت على سنانها : ادم .. انت بتضحك عليا ادم ضحك ببلاهه : طبعا .. الحلاوه ف المولد ايه قربت بهجوم و ادم مسك ايديها بسرعه بضحك : طب هقولك نكته حوله ايه بصتله قوى و ادم صحح بسرعه : حلوه .. اسمعى دى .. بيقولك مره واحد اتجوز واحده حوله .. قالها مبتتكلميش ليه .. قالتله مكسوفه من اللى جنبك ايه ضحكت غصب عنها و ادم رجع لف كتافها بدراعه و اتحرك بضحك .. ايه ضحكت بمياعه : للاسف ضحكت يا دومى ادم عض شفايفه : طب عشان ضحكتى خدى دى عشانك .. بيقولك مره واحده اسمها ايه دخلت كلية هندسه بقيت ايه حاسبه ايه زقت دراعه و بصتله بهجوم و هو ضحك بصوته كله : مضحكتيش ؟ انى اسف ايه حطت ايديها ف وسطها : انت كنت فين كل ده يا دومى ؟ بتغطس فين ؟ ادم ولع سيجارته و نفخ دخانها ف وشها .. ايه بغيظ : انت بتخونى ؟ ادم كعمش وشه : اه ايه : ما احنا لو مربوطين كنت ادم عمل نفسه بيحدف السجاره ف وشها و هى خبت وشها بسرعه بخضه : تربطى مين يا بنت الصرمه هو انا طور ؟ ايه اتراجعت بمحايله : قصدى لو مرتبطين كنت ربطتك ادم رفع حاجبه و هى اتعصبت بغيظ : مانا حاسه انك بتخونى ادم كعمش وشه : عاوزه الحقيقة و لا أضحك عليكى ؟ ايه شقلبت بوقها : عاوزه الحقيقه ادم ضحك ببلاهه : أنا بضحك عليكى ايه : نعمم ؟ ادم حاول يلف دراعه من تانى يشدها عليه : يا حبيبتى افهمي .. أنا بخونك عشان أندم و أعرف قيمتك و اصالحك ف احبك ايه كشرت بدلع : ادم انت بجد بتحبنى و لاهتطلع خاين ف الاخر ؟ ادم كتم مرحه بمحاولة جديه : بحبك دلوقت و هطلع خاين ف الاخر ايه شدت نفسها منه و حطت إيديها ف وسطها : يعنى مش هنرتبط يا دومى ؟ ادم ضحك اوى بخفه : لا يا روحى ما انتى مش فاهمه .. ‏الارتباط ده عايز حد لسه عنده شوية ميتين مطلعوش و أنا كل ميتينى طلعت خلاص ايه بغيظ : على فكره انت مش هتلاقى زيى تانى ادم كعمش وشه بإستفزاز : اتمنى و الله ادعيلى ايه كشرت بعصبيه و هى بتهز رجلها بعصبيه .. ادم بصّلها ببراءه مصطنعه : ايه ده انتى زعلتى ؟ ايه بصتله بغيظ و هو قرب برخامه : زعلتى بجد و الله ؟ ايه بصتله بهجوم : اه ادم زقها بخفه و رفع إيديه لفوق بمرح : أخيراً يا جدع .. متكلمنيش تانى بقا ايه مشيت و نسناس قرب و بص لأدم بيأس : يابنى ادم ضم وشه ببراءه مصطنعه : ده شغل نسناس بصّله بطرف عينيه : دى قايله لنص الحته انها بتحبك و للنص التانى انها هتتجوزك ادم رفع حاجبه : احسن بردوا .. مانا قولتلك شغل نسناس رفع حاجبه زيه : يعنى تاخد اللى بتحبك و لا اللى بتحبها ؟ ادم زق وشه بغيظ : يا عم اي حاجه العمليه ناشفه نسناش هز راسه و ضحك بيأس و ادم حدفله مفاتيح الاسكوتر : اركنها على اى جنب هنا انا شويه و ماشى نسناس اتكلم بجديه : طب مش هتقابل العيال و تطمنهم ع الطلعه و ادم قبل ما يتحرك او يرد موبايله رن و هو بص فيه دقيقتين بإهتمام و إتلفّت حواليه بشكل قصد يبان عشوائى و اتحرك بعيد حود شارع جانبى و منه دخل بيت قديم و سلّمه نازل لتحت .. بمجرد ما دخل الكل وقف بإهتمام .. شباب و بنات و معظمهم ف التلاتينات من شكلهم .. ادم اخد نَفس طويل من سيجارته و حدفها تحت رجله و دخل بخطوات قويه و ثابته .. شاورلهم و الكل قعد بإنتباه .. ادم طرقع بأصابعه لورا و ثوانى و دخل اتنين بعد ما ركنوا عربيه نقل كبيره ع الباب .. ادم شاورلهم و هما ابتدوا ينزلوا منها براميل كبيره بيركنوها واحد ورا واحد على جنب لحد ما خلصوا .. خلصوا نقلها لجوه و ابتدوا يفتحوها و كل برميل يرفعوا منه كيس كبير بنص حجمه مليان سمك عايم ف ميه مالحه ماليه الكيس و مجرد ما يخرّجوه يطلعوا من تحته كيس شبهه مليان علب شبه السلمون و التونه و يركنوه .. خلصوا تفريغ البراميل و رجّعوا اكياس الميه بالسمك للبراميل تانى و رجّعوها العربيه تانى قدام ذهول الكل و سابوا اكياس العلب ! لموا الاكياس و شالوها بحذر حطوها على ترابيزه قدامه و وقفوا جانبه .. ادم خرّج سيجاره تانيه ولّعها و طرقع كمان مره بأصابعه لهم و شاورلهم عليها و هما فتحوها و خرّجوا العلب و ابتدوا يفرغوا اللى جواها قدام الكل .. سحر وقفت بخضه : مش دى البضاعه القديمه ؟ هى الحاجه متمسكتش وقتها زى ما الحكومه شاعت ! ادم كعمشلها وشه من غير ما يوحى بإجابه .. سيف : امال قت’لتوا ليه الريس مختار و قولتوا وشه اتعرف ؟ ادم بصّله ببرود و عصام وقف بسخريه : احنا اه عارفين ان البيج اللى خلص منه .. بس بدراعك .. انت كنت دراعه و اقرب واحد له من رجالته و عارف خط سيره .. مفيش احسن منك للبيج يخلصهاله و مفيش احسن من كده لنفسك عشان تركب الموجه و تنط مكانه ادم بصّله بحده و شاور بإيده و هو لسه مكعمش وشه كإنه بيقول مش عارف .. عصام اتراجع ف لهجته : طب انت جاى بالبضاعه دى من سفرية المرادى و لا دى البضاعه القديمه و كانت برا ؟ ادم : شوفها كده عصام قرب و ابتدى يفحصها بذهول و بص لأدم : دى هى فعلا .. كانت برا ؟ ادم شاور : لاء عصام : جيبت جديد عليها ؟ عايز تقول انك كل ده كنت شايل الحاجه معاك و هنا ؟ ادم شاور بعينيه ببرود و عصام استغرب و هينفعل ادم سبقه بغموض : عملت تعديل صغير عصام : هناا ! كل ده كانت هنا ؟ ادم شاور براسه اه من غير ما يرد .. عصام بذهول : هنا ! ادم ببرود : امال اشيلها ف بيتى ؟ عصام بغضب : و طبعا اى لبش كنا هنلبس احنا ؟ ادم بسخريه : ايه رأيك البس انا ؟ عصام اتنرفز : و طبعا لو كان حد وقع عليها كنا هنلبس احنا في سرقتها ؟ ماهو مفيش غيرنا عارف المكان و لا هيعرف يتصرف فيها .. ماحنا كده كده اللى بنصرّفها ! ادم ميّل سند دراعاته ع الترابيزه و اتكلم بغرور : لا انت او غيرك يوم ما تقل معايا انا كفاءه بيك عصام هيزعق ادم شاور ينهى الحوار : نتكلم بقا ف الجد .. المرادى غير .. مش هنطلع برا الخط بتاعنا سيف بذهول : الخط بتاعنا ؟ هنا ف العشوائيات ؟ ادم كان هيتكلم رجع و بصّله مبتسم بسخريه : اه العشوائيات ...مالها العشوائيات ؟ وحشه العشوائيات ؟ ده حتى مسمسمه و طريه و الحشو فيها باظظظ ، باظظ خالص الكل ضحك من غير صوت و ادم بصّلهم بتريقه : لاء اضحكوا اضحكوا .. اضحكوا قبل ما ننسى اصلنا زيه .. انت نسيت ان اصل شغلنا هنا ! اساسنا هنا ! محدش بيطلع من هنا الا و بيشم و يبرشم عصام : اه بس ادم قاطعه : و محدش بيجينا هنا الا و بيشم و يبرشم .. ده كل بيت فيكى يا حته مفهوش غير ع الاقل اتنين تلاته شمّامين عصام : اه بس كده الفلوس هتتفتفت .. هتاخدها قطمه قطمه ادم إبتسم و هو بيشاور بإيده : و ماله يا سيدى ؟ قطمه قطمه .. ده حتى الذ عصام إعترض : بس إحنا اما كنا بنطلع من سكتنا و نوزّعها ع النوادى و الجيم و الصالات كان أئمن و اوثق .. ع الاقل محدش يعرفنا و لا نعرف حد .. مش هنتقابل تانى .. حتى لو اتقابلنا انا اللى اجيبه مش هو ادم رد بجديه : ماهو عشان كده هتركز ف اللى هقولهولك .. مش هتتعامل مع اى حد و لا ف اى مكان .. مش هتتعامل غير مع المعرفه بس عصام : معرفه ! انت عايز تودينا ف داهيه رسمى بقا ! عشان اللى يجى نسمع بعده زفة الميرى ادم كتم نَفسه : يابنى افهم يخربييت الافلام الهابطه اللى كلت دماغك عصام برفض : انت اللى افهم لو عملت كده يبقى بتسلمنا تسليم اهالى .. ده لو حد اتلقط هنتشد وراه و هتلاقى البوليس قالب الحته يا بتاع الافلام انت ادم شاور بتريقه : و حتى الافلام البوليس بيجى فيها ف الوقت الضايع .. زى الجون اللى بيجى ف الدقيقه واحد و تسعين ف بيطلع اوووت عصام اخد نَفس و كتمه و ادم بص للكل و اتكلم بجديه و إبتدى يشرح : البضاعه المرادى و من الاخر مغشوشه ! عصام رفع حاجبه و ادم وجّهله الكلام بتريقه : فهمت ليه بقا انا مش هخرج بيها من هنا ؟ عصام بفهم : اااه ، لاء كده يبقى الاصل اتمسك فعلا مع الريس مختار ادم كمل : علييك نور .. و ده التعديل اللى عملته .. عملنا خلطه شبهها نظبط بيها الخساره .. و طبعا الحكومه عملوا حوار ان مفيش حاجه إتمسكت مع مختار و خرّجوه و ده هيساعدنا نوزّع البضاعه عادى بين تجار الحته اللى عارفين انها متمسكتش عصام بصّله بتهكم : و انت فاكر بقا ان الحكومه خرّجت الريس مختار و عملت كده و هى عارفه انها بتساعدك بقا ؟ ادم : لاء خرّجته عشان يجر الكل وراه و اكيد متحاوط عصام حط إيده على وشه و ادم كعمشله وشه بتريقه : فيلم عربى هابط و مهروس و محمض كمان .. شكلهم غاويين عربى قديم زيك .. عشان كده البيج خلص منه عصام : عشان كده هتتبخر هنا ؟ ادم شاور على دماغه و هو بيتكلم : عشان اللى برا هيفهم .. شمام اه بس كّييف .. بيفهم .. هيعرف يفرّق و يقرشك من اول شمه و ساعتها يا هتخسره كذبون يا ان بئا صايع هيجيبك بردوا بشمه كمان من قفاك و خلافات الشمامين دى بتعوص دم و انا مبحبوش عصام بحيره : و انت فِكرك اللى هنا مش هيهرش الحوار ؟ جرا ايه قائد مانت فاهم الدماغ اللى هنا ادم بإصرار : الدماغ اللى هنا بتتسطل لو حطتلهم ورقه خضرا حتى لو ورقة نعناع ع الشيشه بتاعتهم .. بتدروخ لو اديتها ماربيلا على انها ترامادول و اتوهمت انه ترامادول .. بعدين متقلقش الحوار متفصّل بالقلم و المسطره عصام اتردد : هو حوار حلو حتى عشان نطلع من الليله اللى وقعنا فيها بسبب اخر مره و الفلوس اللى إتشفطت للحكومه ببضاعتنا .. و كمان هيبتنا اللى وقعت وسط الحته اننا وقعنا و مش عارفين نقوم .. يبقى غيبنا غيبنا و رجعنا بهيبتنا ادم هز راسه و إبتسم بمزاج : لا حلوه .. حلوه حلوه حتة الهيبه دى .. إسمها ايه ؟ نغيب و ترجع هيب عصام كمل : نغيب غيبتنا و نرجع بهيبتنا ادم ضحك اوى بصمت : اه هى دى .. نغيب غيبتنا و نرجع بهيبتنا .. ابقى حفظّهالى عصام ضحك غصب و ادم شاور بإيده بجديه مفاجئه : اهو هى حتة الهيبه دى .. نرجّع الفلوس و الهيبه و يبقى بعدها نرجع لمزاجنا عصام بتحذير : اه بس الوقعه فيها بجون خد بالك ادم و هو بيقلب ف الحاجه قدامه بسخريه : جون خايب من لعيب اشول هيشوطها بإيده و يطلع .. هنقع ببضاعه اقل عيل هفأ ف الحكومه هيعرف بسهوله انها مش حقيقيه ؟ اخرها يومين حبس عصام : اه بس دى لو الوقعه جات مع الحكومه .. انما لو اتقلبت ع الناحيه التانيه و وقعت مع اللى هياخدوا منك يبقى بالسلامه و دول من هنا .. يعنى عارفينا ! ادم ولع سيجاره بتفكير : مانا هقولك هتعمل ايه بالظبط الكل إنتبه و ادم إبتدى يشرح تفاصيله بالظبط تدريجيا لحد ما خلص و خرج بنفس الهدوء اللى جه بيه .. البنت بتتنقل من مترو لإتوبيس و من شارع لشارع .. بتعدى خبطت ف واحد وقعت شنطته و حاجته ع الارض .. شاورتله بإحباط و اتحركت تعدى سكة العربيات .. وقفت على شكل القهوه اللى قدامها .. قهوه كبيره و عليها شباب كتير و ناس و لمه .. كلهم اللى ف إيده سيجاره و اللى شكله مش مظبوط و اللى ف جيبه مطوه .. بصت للراجل و بصت تانى ع القهوه و ابتسمت بحماس .. بتلف وشها تاخد نَفس استعداد لمحت الراجل بيلم من ع الارض حاجته و من بينهم شنطه صغيره و هو بيبرطم .. بصتله و رفعت حاجبها و بصت قدامها للقهوه و بصتله بمكر و ف لحظه اندفعت عليه .. ادم خرج و بيعدى خبط ف بنت لابسه عبايه سمرا و طرحه بدايتها من نص راسها و نص شعرها باين من قدامها و النص التانى نازل من وراها .. كانت واقفه على مدخل القهوه كإنها كانت مستنياه و اول ما جه شاورت بغيظ ف وشه .. قبل ما تتكلم ادم عض صوباعها بملاغيه : نووور نور شاورت بتهديد : عارف يا ادم لو سافرت تانى و غيبت و قولت عدّولى .. هعمل فيك ايه ؟ ادم عض بوقه بملاعبه و هو بيقرب : ماتجى اعمل بدالك نور لهجتها لانت بغيظ : هقت,لك ادم حط قبضات إيديه على صدره بدراما و رجّع راسه لورا : ﺍﻟﻤﻴﺖ ﻻ ﻳﻤﻮﺕ ﺍﻻ ﻣره ﻭﺍﺣﺪه .. ف كيف ﺗﻘﺘ,ﻠﻴﻦ ﻣﻦ ﻣﺎﺕ فيكى ﻋﺸﻘﺎ ؟ نور حطت إيدها على وشها و ضحكت غصب .. ادم عمزلها : حلوه صح ؟ نور ضحكت اكتر و ادم عض بوقه بملاغيه : طب خدى الاحلى .. بيقولك مره واحده اسمها نور شربت مايه اتكهربت نور برّقت : انا واحده يا دوما ؟ ادم رفع حاجبه : دى بس اللى وقفت ف زورك ؟ نور كشرت بدلع : متقوليش واحده ادم غمزلها : طب اييه ؟ هاا ؟ عايزانى اقولك ايه يا قلبى؟ نور ابتسمت : قولى يا عمرى ادم رفع عينيه بحاجبه بمرح : عمرى ايه انتى هتعملى فيها روجينا ؟ انا بقولك يا قلبى عشان دى وظيفتك .. انتى مش بنكرياس عشان تبقى عمرى نور لهجتها لانت بمحايله : دوما متأخرش تانى عليا انا بقلق عليك .. من ساعة ما عرفت اخر مره انك كنت محبوس و انا بقلق اما تغيب .. بيبقى بالى مشغول ادم ضحك بخفه : بيقولك واحد صعيدي بيقول لصاحبه أنا بالى مشغول من امبارح.. قاله اكيد فيه حد رافع السماعه .. تيرارا .. متأفوريش طيب نور مسكت ايده بمحايله : ادم انا بحبك ادم ضم عينيه بهزار : عشان كده تخنتى نور : اييه ؟ ادم صحح ببراءه مصطنعه : اتخانتى .. انتى اتخانتى..أنا خونتك نور اتراجعت ببلاهه : اه افتكرت .. ده انا الريجيم هيجننى و رب العرش نجانى بصتله تانى فجأه و هو ضحك قبل ما تتكلم : طب و ربنا انا بحبك عشان ذكيه نور كشرت بغيظ : لا بتحبني عشان ملبن ادم ضحك اكتر : مش بقولك ذكيه نور مسكت إيده : طب لو بتحبنى تعالالى لحد باب البيت ادم رفع إيدها على صدره و ضم عينيه مثّل البراءه : طب ما تجيلى انتى الشقه اسهل نور شدت إيدها بغيظ : قصدي تتقدملى يا زفت ادم ضحك بصوت عالى و هى بصتله برقه : على فكره انا قولت لأبويا زى ما قولتلى ادم انتبه بجديه : بجد ؟ نور ابتسمت : ايوه .. قولتله انى اعرفك من زمان جدا .. اتعرفت عليك عن طريق واحده صاحبتى انت جار قرايبها من زمان و شوفتك و انا بزورها مره عندهم و سألت عنك و هما يعرفوك ادم اتنهد بإبتسامه بعيده و نظرته شارده شويه .. انتبه على نظرتها له بإستغراب ف ابتسم بسرعه : و بعدين ؟ قالك ايه ؟ نور ابتسمت اوى : اخد عنوانك و عنوانهم منى و تقريبا سآلهم عنك و ماما كمان و مبسوطين ..يظهر قالولهم كلام حلو ادم هز راسه برضا و ابتسم بشرود .. نور : هاا ؟ ادم انتبه ف ضحك بمرح : يابنتى بيقولك واحد نزل اعلان عايز زوجه جاله مليون رساله تانى يوم " تاخد مراتى ؟ " نور بصتله بغيظ و ادم كعمش وشه : يابنتى الجواز ده زى المطر .. اوله خير و اخره طين نور بصتله بضيق و هى ماشيه : هتندم .. انا مبيجيش زيى حتى لو لقيت غيرى ادم رفعلها حاجبه و هى ماشيه : يعنى مش فاهم بردوا ‏هو إيه التهديد ف إن بيجى غيركوا بس مبيجيش زيكوا ؟ طب ما احسن نور بصتله بغيظ و مشيت و ادم شاورلها بخفه : مش احسن اوى يعنى.. خدى يابت.. طب تعالى لحد ما يجى غيرك طيب صاحب القهوه برا وقف بتذمر و نفخ و هو بيقرب من الاسكوتر : بقولك يا نسناس ما تحدف الداهيه دى تركنها ف اى حته بعيد عن هنا نسناس بصّله و رفع حاجبه ببرود : ما تخليك ف حالك يا عم ايوب لا تزعل ايوب بضيق رد بحذر : يعنى اكيد مش كل مره سى الاستاذ بتاعك هيعمل بيه و يركنهالى على باب القهوه ترازى ف الداخل و الطالع نسناس رفع حاجبه : ما بلااش ايوب زعق بهمس : ماهى لو اتخدشت بيطلّعلى عفاريته نسناس عض بوقه : بلاش لا يطلّعلك حاجه تانيه ايوب تنّح : يطلّعلى ايه ! نسناس قرّب جنب ودنه : ميتينك ايوب هيزعق نسناس اتكلم بهمس : يطلع ميتينك .. ف بلاش نسناس بص ورا ايوب لأدم اللى بيقرّب و بص لأيوب : ابقى افتكر انى قولتلك بلااش ايوب نفخ بتصميم : مش وكالة ابوه هى ادم قرّب بشده و هو بيقفل موبايله و شاور على ودنه علامة بتقول ايه .. ايوب اتلغبط ف الكلام : ابوك .. مش وكالة ابوك قصدى ادم شاور على ودنه تانى و ايوب اتبرجل بسرعه يوضح : قصدى ابوك .. ابوه .. ابوك له هو نسناس ضحك غصب عنه بشكل مكتوم و همسله : ما قولتلك خليك ف حالك يا عم ايوب لا تزعل .. انا مش قولتلك خليك ف حالك لا تزعل ؟ اديك هتزعل ايوب هيتكلم نسناس قاطعه : اديك هتزعل .. هتزعل ايوب بص لأدم بخوف : ياريس انا ادم رفع حاجبه : ريس ؟ ما بلاش عشان الجو ملبش اليومين دول ع الريس ايوب : ياريس اصل ادم اخد نَفس طويل من السيجاره اللى كانت ف إيده و قبل ما ينطق صوت دربكه جاه من بعيد عن القهوه ع الشارع العمومى .. الكل إلتفت ع الصوت اللى ظهرت من وسطه بنت بتجرى بخطوات مبعثره و ف إيدها شنطه رجالى مالهاش علاقه بمنظرها المبهدل و لا هيئتها .. بتجرى و راجل بيجرى وراها بغضب و بيصرخ : يا بنت الكلب يا حراميه .. يا بنت الكلب ادم هيتحرك البنت خبطت فيه و هى بتجرى من جنبه و للحظات اتسمّر مكانه : ه ....... يا بنت المجنونه ! البنت إتخطت ادم و عدت و الراجل جاى من الشارع العمومى وراها و هى بمجرد ما دخلت الشارع الجانبى و عدّت ع القهوه إبتدت تشد الكراسى و تشنكل بيها الطريق و بتشنكل اى حاجه تقابلها تسد بيها الطريق.. الموقف مخدش دقيقه و الراجل عدّى الطريق و دخل الشارع الجانبى وراها لمحها ف اخره ف مقرب من القهوه بيجرى وراها.. ادم بص بين الراجل و بين ايوب صاحب القهوه و نقل عينيه مرتين تلاته بسرعه و بص لأيوب : كنت بتقول ايه بقا ؟ ايوب رجع لتركيزه معاه و اتلغبط بخوف : يا بيه انا كنت بقول له هو بس ان يعنى ادم اخد نَفس جامد من السيجاره اللى ف إيده قبل ما يحدفها ف الارض و بص لأيوب بغموض : شكلك هتزعل يا ايوووب .. قالك هتزعل و شكلها مكتوبالك ايوب هينطق و ادم نطق اخر جمله و هو بيحدف السيجاره ف الارض و داس عليها و مسك راس ايوب بإيديه الاتنين و ضربه براسه فيها و حدفه لورا بعنف .. الراجل كان بيجرى ورا البنت معدّى من جنبهم و يدوب عدّاهم بخطوتين كان ادم ضرب ايوب و حدفه لقدام ف وقع ع الراجل و الاتنين نزلوا فوق بعض ع الارض .. الراجل زق ايوب بغيظ و وقف يعدل نفسه : يا اخى غور كده انا ناقصك ؟ قبل ما يتحرك كان ادم شال كرسى من الترابيزه اللى وراه و حدفه بغموض على ايوب بس الكرسى لبس ف الراجل .. نسناس زق الترابيزه برجله إتقلبت و زعق لأيوب اللى مش فاهم الموقف ازاى كِبر بسرعه : انت هتتشرّط يا روح أمك ؟ عايز تتربى يالا قول ثوانى كانت القهوه مقلوبه و كل اللى فيها قام و الكل بيضرب و يتضرب من عمال القهوه او زباينها .. ادم كان إنسحب من وسط الدوشه و إتسلل و خرج من تانى باب للقهوه و منه إتنطط لأخر الشارع الموصّل للخرابه .. لمح البنت مستخبيه ورا كومة ذباله و ماسكه مناخيرها بشكل مُضحك و متابعه الراجل على بُعد منها اللى وقف من الجرى و بيتلفّت على بُعد و لو قرب هيجيبها .. ادم اتسلل بهدوء لحد ما جاه من وراها و همس : يا سارقه قلوب العذارى سرقتى ايه تانى ؟ البنت إتخضت و لفّت وشها له : سلاماً قولاً من رب رحيم ادم رفع حاجبه و البنت إتنفست بصوت : يخربيييتك كح أدم كح و رجّع نفس ريأكشن وشه : نعمم ؟ ف بيت ملامحه البدويه جدا تشرح مكانه و موقعه بالظبط .. اسوان !! ف غرفه هاديه مفهاش غير صوت انفاس رغم انها نايمه إلا انها عاليه و مضطربه كإن الخوف راعشها .. فتّح عينيه و بص جنبه و إبتسملها و هى نايمه و اخد نَفس عميق و خرّجه بتمهّل اوى : اااه .. لساكى متغيرتش و لا هتتغيرى .. سنين بتجرى وراها سنين و انتى لساكى زى مانتى .. سامع دق قلبك دقه دقه بينادى و يردد .. عدت على قلبك سنين ورا سنين و لساه زى ماهو و انتى لساكى عاشقه و العشق معلهوش لوم .. مشقوقه نصين بين عشقك ميل باس عيونها اللى بربشت بهدوء و بمجرد ما إتواربت ظهر منها دموع مستخبيه .. اخد نَفس جامد و هى إتلفتت جنبها عملت نفسها بتتقلّب و مسحت عيونها و غمضت بهدوء .. قرب شويه و رفع نفسه فوقها و مد إيده ملّس على شعرها بعشق : انتى بتى .. بتى اللى بخاف عليها غصب عنى .. حتى عشقى لها غصب عنى حنين عيونها لمعت بدموع و غمضت و هى بتاخد نَفس بطئ .. باس عيونها بحنيه : طب و الله بحبك اكتر من هديه بنتنا اللى بتى و من صلبى بجد .. بحسك ساعات انتى بتى زيها اتعدل ف رقدته و شدها لحضنه من تانى و هى إستسلمت برضا غريب على وصف استسلام .. حست بيه انفاسه هديت بالنوم ف نطقت بصوت مهزوز من غير ما تفتّح عيونها : و انا إبننا وحشنى .. وحشنى اوى .. وحشنى بشكل بقا يوجع جسمى قبل قلبى غمض عيونه قوى بمجرد ما نطقت و رجع بعقله لورا اوى بسرعه مخيفه لأكتر من خمسه و عشرين سنه و كإنه بيفتح مقبرة وجع إندفن فيها وجع و عفّن تاه وسطها لحد ما نام .. حنين قامت على صوت رعد بيهز الستاير و الشبابيك و المطره من قوتها قطراتها بتطير لجوه .. انسحبت من جنبه بهدوء كانت هتقفل باب البلكونه ف فتحت بقيته و راقبت شكل الجو بالبرق اللى بينوّر حواليها الضلمه كإنه بيقلب الليل لنهار .. رفعت وشها للسما اللى من كتر شبهها شاركتها و نزلت من عيونها قطرات شبه المطر : يارب .. انت عارف اللى انا مش عارفاه و مش عارفه اعرفه .. انت عارف يارب قادر تنوّرنى زى ما نوّرت عز الليل فجأه كده قطع صوت دموعها فجأه صوت خبط و تكسير تحت البلكونه خلاها انتبهت بفضول لتحت .. ميلت اكتر و شافت أوضة المكتب اللى طاله ع الجنينه بابها بيخبط من الرعد و حاجات بتطير جوه من شباكها المفتوح .. نزلت بهدوء لتحت فتحت بابها و دخلت .. قفلت الشبابيك و شدت الستاير .. ميلت لمت الاوراق و الحاجات اللى وقعت رجّعتها ع المكتب و بتتلفت تخرج و هتقفل الباب لمحت باقى اوراق طاير ف زاوية الباب بتميل تشيله لمحت ورقه غريبه كإنها غلاف مجلّد مكتوب عليها " مذكراتى .. القائد حمزه الجيّار " !! بلعت ريقها بتوتر و وقفت بيها .. بصت حواليها بحذر و راحت حطتها ع المكتب و قعدت ع الكرسى .. بتبص للأوراق اللى موجوده بتوهان .. بتمد إيدها و قبل ما تلمسها تترعش كإنها واقفه على حافه عاليه خايفه تمد رجليها تقع .. قامت برفض تخرج بس وقفت ع الباب لحظات و بصت لوراها و حنين جواها شبه إسمها غلبها .. دخلت و قفلت الباب و فردت الورق اللى كان مترقم كإنه بترتيب معين و حطت على وشه الورقه اللى لقتها و دخلته جوه المجلّد .. فتحته و إبتدت تقرا اول حروفه بملامح مهزوزه واخده طابع الصدمه و مع كل حرف بتنزل دمعه ! كل سطر بيترسم بمشاهده قدامها كإنها بتشوف عرض تسجيلى ! ف الخرابه البنت مع ادم بصتله بتوتر و فجأه أخدت نَفس جامد كإنها بتصطنع قوه : ايوه ادم رفع حاجبه : ايووه البنت إرتبكت : انا كنت .. كنت ب ادم هز إيده مع ملامح وشه : كنتى ايه بقا ؟ البنت بتوتر : كنت بتمشّى هنا و ادم كعمش وشه : ايوه !! البنت اتعدلت قدامه بلغبطه : قصدى كنت ماشيه من هنا و ادم بنفس ملامحه : ايووه ؟ البنت بلعت ريقها : و وقفت اعمل .. اعمل ادم ضم بوقه بإستفزاز : ايووووه .. تعملى ايه بقا ؟ حمام ؟ البنت برّقت قدامها و بصتله بغيظ و ادم هز راسه بسخريه : ايوه ايوه هو الحمام .. ماهو اكيد مسرقتيش حد و جايه تستخبى هنا البنت بصّت ع الراجل و رجعت بعينيها لأدم بهمس : عايز ايه يعنى ؟ أدم وشه متغيرش : احنا متصاحبين ؟ ايه عايز ايه دى ؟ البنت بغيظ : إخلص ادم غمزلها : هااا ! ايييه بقا ؟ البنت إتوترت : اييه ايييه دى ؟ ادم قرّب خطوه منها : ايه اللى اييه ؟ انا و انت ، و النجمه و الليل و السهر ، و نشرب قهوه على طريق سفر البنت رفعت حاجبها و ادم هيكمل بص حواليه و كعمش بين حواجبه بملامح ضحكه مكتومه : لالا مش دى .. طب فاضى شويه نشرب قهوه ف حته بعيده .. و اعزمنى على نكته جديده و خلّى حساب الضحكه عليا البنت كزت على شفايفها بغيظ و زقته بس متحركش : اتكل بقا و ريّح دماغك انا مش منهم ادم عض شفايفه زيها : طب ما تيجى تريحهالى انتى البنت رفعت حاجبها : ايه دى ؟ ادم شاورلها ببراءه مصطنعه : دماغى .. تعالى ريّحهالى انتى البنت نفخت بنفاذ صبر و بتتلفّت حواليها بترقّب و ادم شدها رجّع وشها له : ريّحينى ف اريّحك ف نستريح البنت زقته و زعقت بهمس : انت قبيح و سافل ادم ضم ملامحه على بعض بإستفزاز و هز راسه : تصدقى تستاهليها البنت بصتله بترقب و هو رفع جسمه اللى كان موطيه معاها ورا الاكوام قدامهم و فتح بوقه يزعق و هى كتمت بوقه و شدته لورا تانى : ششش يخربيييتك الراجل بص على مكانهم و قرّب شويه و هما ميلوا اكتر للارض و المكان حكم ياخد رجليهم بس و يبقوا فوق بعض .. ادم كتم ضحكته و همس بغرور : قولنا كده .. ما تجيبى البنت لفّت الشنطه بدراعاتها على صدرها و ادم مثّل البراءه و بص للشنطه و بصّلها بخفه : لالا .. مش دى .. انا عايز بوسه البنت برّقت و هى بتعض بوقها و ف حركه سريعه زقته و ضربته بركبتها ف رجله و هو مسك رجله بغيظ : كده ؟ البنت هزت راسها بإستقزاز و ادم بيغنى ببرود و صوته بيعلى شويه شويه و هو بيقف طالع : اه يا سلام يا سلام .. سيبنا الوقت يعدي أوام .. ما حسبناش اللحظه الجايه .. ده اسمه كلام ؟ البنت هتلحقه ادم كان خرج و ظهر للراجل اللى إلتفت له و راح عليه بسرعه : انت مين ؟ ادم رفع حاجبه و الراجل قرّب عليه مسكه من هدومه : انت اكيد تبع بنت الكلب اللى سرقتنى .. ايوه اكيد معاها .. هى جات لهنا و إختفت و دينى ما سايبها ادم فك إيده ببرود و وقف قصاده : هتعمل ايه يعنى ؟ الراجل بص حواليهم : هى اللى حكمت .. مش جات برجليها هنا ف الحته المقطوعه دى ؟ يبقى حكمت ادم بصّلها بطرف عينيه و هى مستخبيه ورا الكوم و بص للراجل اللى مش واخد باله و بيتلفّت حواليه و رجع بصّلها ببرود و شاور على شفايفه ! البنت برّقت و حست انها ف مأزق و لازم تتصرف .. شردت حواليها بتفكير و ادم كان تقريبا فاهم شكل تفكيرها ف بص للراجل اللى انتبه له على كلامه : لاء انا مش معاها الراجل زعق : انت هتستعبط يالا ، انت ادم كمّل : و ممكن اثبتلك حنين ف المكتب لمت الورق و فتحت المجلّد و إبتدت تقرا اول حروفه بملامح مهزوزه واخده طابع الصدمه و مع كل حرف بتنزل دمعه ! كل سطر بيترسم زى الفيديو قدامها .. كانت اول كلماته اللى إترسمت بمشاهد قدامها كإنها بتشوف عرض تسجيلى " الحدوته إبتدت من اليوم ده .... ف البدايه خلونى اقول حاجه صغيره عن نفسى .. انا حمزه الجيار .. حمزه عبد الرحمن الجيار .. صعيدى اب عن جد .. او بشكل تانى صعيدى اسماً لكن شكلا مش اوى .. كان عندى وقت الكلام ده تقريبا خمسه و عشرين سنه .. مش عارف .. يمكن اكتر .. او اقل .. مش عارف اصلى مبحسبش سنين عمرى .. مفهاش حاجه تتحسب .. اصل السنين مبتبقاش بعددها اد ما بتبقى بالحكايات اللى اتعاشت فيها و انا لحد اليوم ده تحديدا مكنتش لسه عيشت .. من بيتى لشغلى و من شغلى لبيتى .. و ف بيتى من مرتى اللى معَرفش احبها لأمى اللى مَعرفش اراضيها .. مفيش جديد .. او لحد اليوم ده بالتحديد مكنش فى جديد لدرجة لو حطيت ايامى جنب بعض هتحسهم تؤم و مهعرفش افرّقهم .. لحد ما كل حياتى اتقلبت من اليوم ده ! نيجى بقا للى حصل يومها .. تعالوا نشوف .. اه خلونى اقول حاجه قبل ما نشوف .. انا شغال ف الجبال .. وسط الرمل و المحاجر .. شغال اى حاجه و جاى ف اى سكه حلال بقا او حرام و بيسمونى #قائد الصعيد .. حنين صوتها اتهز بترقب و هى بتقرا المذكرات و دموعها غلبت على صوتها و عيونها لدرجة غطتها ف بقا الكلام مشوش قدامها و صوتها اللى الدموع هزته اتحاش و إبتدت كإنها بتشوف الكلام مش بتقرا او بيتترجم ف صوره ع الورق قدامها ! شافت حمزه وقف بعربيته و نزل بملامح جامده و قرب من جمع رجاله بيشتغلوا ف الحفر و نحت حجارة الجبل و الصخر و عربيات بتحمّل .. واحد قرب منه بجديه : حمزه باشا حمزه بصّله بغضب : جرا ايه يا عمار ؟ انت كل يوم هتبعتلى على حاجه هفأ زيك ؟ انا مش قايلك مفاضيش ؟ انا مواريش غيركوا هنا و لا ايه ؟ انا عمار قاطعه : الرجاله كانت حمزه شاور بحده : عارف لو قولتلى حد اتصاب تانى قاطعهم واحد من الرجاله بيقرب منهم و عمار بصّله بإنتباه .. الراجل : حاولنا تانى و منفعش .. دى لعاشر مره بنحاول .. ده احنا من الفجريه و حمزه قاطعهم بترقب : حاولتوا ايه و عاشر ايه ؟ ايه اللى بيحصل يا عمار ؟ عمار اتحرك بحمزه شويه واتكلم بجديه : و احنا بنفحت الة الحفر وقفت فجأه .. و بنحاول نرفعها مش راضيه .. كإنها .. سكت و حمزه بصّله بترقب : كإنها ايه ؟ عمار سكت شويه : طب تعالى معايا .. خلينى اوريك الاول طيب حمزه اتحرك بحيره معاه لحد ما وقف وسط العمال.. قرب فحص الوضع بنفسه و جرب الة الحفر بإيده و فعلا عجز عن انه يتحرك بيها او يتصرف .. نزل و بص لعمار بعد ما شده بعيد : كإنها .. كإنها شابطه ف حاجه تحت عمار : فعلا .. تقريبا فى عكمه تانيه .. بس المرادى شكلها اكبر لدرجة مش لاقطه ف الاله حمزه رفع راسه بتفكير و عينيه برقت بحماس : قبل اى حاجه مشّى العمال كلها من هنا .. قولهم اى حجه عمار : هنقولهم ايه ؟ دول تبعنا اه بس عمال مش رجالتنا و حمزه شاورله بتفكير : قولهم مثلا الاله هى اللى اتعطلت و هنوقف الشغل لحد ما تتصلح عمار شاورله بتأييد و حمزه لف حوالين نفسه بيلضم افكاره ببعض : بعدها ابعت لرجالتنا .. الرجاله بتوع طلعاتنا و شغلنا الخفى .. و هات معاهم جزء من طقم الحراسه اللى تحت إيدنا .. هاتهم و تعالى عمار سابه و اتحرك ينفذ و خلال ساعه كان فضّى المكان و جمع رجالته و كان حمزه رتب خطواته .. عمار : الاله هتطلع ازاى ؟ لو اتعانفنا عليها ممكن تعطل و تتربس ف الارض و دى صخر .. ده غير ان عطلها ممكن يعمل قلق ف المكان و الحكومه تشم خبر و دى بتتنشق على اى لبش هنا حمزه شاورله : ادى تعليماتك للرجاله تبتدى حفر يدوى عمار : نعم ؟ حمزه : بإيديها .. خلى الرجاله تستخدم الفوس و تتحرك بخفه حوالين الاله و تحفر لحد ما نسلك الاله الاول بعدها نكمل شغل بإيدنا عمار اتحرك ينفذ تعاليماته و بالفعل ابتدوا حفر لحد ما سلّكوا الاله و كملوا حفر قدام نظرات حمزه المتلهفه و عينيه بتلمع كل ما بينزلوا لتحت لحد ما ظنونه اتآكدت من عينيه اللى لمحت دهب لمعته بتشق سواد الطين تحت الارض .. حمزه شاورلهم يقفوا و نزل لتحت و ابتدى يتأكد من الحاجه اللى لمسها بذهول من شكلها و كترتها .. شاور لعمار و خرّجوا الحاجه بحذر حمّلوها لعربيات تبعهم و حمزه اتحرك قدامهم بعد ما خلصوا و العربيات اتحركت وراه بحذر لحد ما وقفوا قدام بيته .. بيت كبير بملامح اثريه فخمه و قديمه بشكل تراثى .. نزل و شاور للرجاله نزلت الحاجه ف استراحه جنب البيت متداريه وسط زرع و شجر .. ف الخرابه .. البنت من نظرات ادم كانت إبتدت تخاف من شكل تفكيره ف انكمشت على نفسها ثوانى بتلقائيه .. ادم رجع بعينيه للراجل و قصد يبعد نظراته عنها يشد الراجل من التدوير بعينيه عليها و يشوف تصرّفها هى إتلفتت حواليها و عشان ادم كان تقريبا فاهم شكل تفكيرها ف بص للراجل اللى انتبه له على كلامه : لاء انا مش معاها الراجل زعق : انت هتستعبط يالا ، انت ادم كمّل : و ممكن اثبتلك الراجل بصّله بترقّب و ادم تنى رجله و خبطه بركبته ف رجله ف الراجل ميّل و قبل ما يترفع كان ادم خبطه بدماغه بروسيه بين حواجبه و دفعه لورا زقه وقّعه .. الراجل وقف بعنف و كوّر قبضة إيده و رايح على ادم يضرب إدم إتفاداه بجسمه كله و الراجل لبس ف خشب و كراكيب وراه.. اتعدل على ضهره و بيحاول يقف إيده لمست حديده جنبه زى الشاكوش بيد .. رفعها بغضب و قبل ما يضرب كانت البنت صرخت و هى بتظهر ف الصوره مقربه منهم : حااسب يا... ادم بصّلها بغيظ و الراجل بيقرب الحديده على ادم من جانب وشه البنت لاقتها بكف إيدها و صرخت .. الراجل زعق بعنف : الله .. طب مانتوا مع بعض اهو ؟ ادم اخد نَفس متغاظ و بصّلها و حط إيده على وشه و حرّكها بعصبيه .. الراجل وقف قصادهم و بيتحرك خطوات مبعتره يمين و شمال و بيهوّش عليهم بالحديده : باللتى هى احسن كده الشنطه تطلع يا اما يمين بالله اخلى كل حته فيكوا ما تعرف اختها ادم بصّلها للحظات و خوف غريب ع الموقف إبتدى يتسرّب له .. خاصة ان البنت إيدها إبتدت تنزف جامد و إبتدت تصرخ من وجعها لدرجة مش قادره تلمسها بإيدها التانيه و نزلت برجليها ع الارض .. ادم هيميل معاها الراجل قرّب بالحديده و اتكلم بسخريه : قووم يا حنين.. قوم و بدل ما هتطلع الشنطه بتاعتى هتطلع شنطتى و شنطتك و شنطة السندريلا اللى معاك ادم ضحكلها بغيظ و هى بتبصله بترقب و زحفت برُكبها وراه .. الراجل زعق : اخلص ياض لا اشقك ادم بص وراه لها و بص بعيد على اكوام كراكيب حواليهم و رجع بصّلها و كرر نظراته و بيدعى تفهم و هى تقريبا فهمت بس حالتها مش مساعداها .. رجع بعينيه للراجل : سمعت عن القائد ؟ الراجل تنح شويه و ادم قاطعه : القائد .. سمعت عنه ؟ الراجل بربكه : ولاا .. متخودنيش ف سكه تانيه .. اطلع يلاا بال ادم اخد نَفس سريع : إستعنى ع الشقى بالله ادم ف مهاره مسك رقبته بإيده اللى مدها بسرعه و إيده التانيه مسك إيده اللى بيها الحديده .. الراجل حاول يزق ادم بجسمه بس فشل .. ادم ملامح جسمه مُريبه و عضلاته مقسمه جسمه كله مش دراعاته بس .. حاول يضربه برجله ف رجله عشان يتزحزح ف ادم سبقه و ضربه ف رجله : متجيش عشان مفيش الراجل حاول يتنى ركبته و يضرب ادم ف بطنه يزحزحه بس ادم سبقه و ضربه بركبته ف بطنه : قولتلك متجيش عشان مفييييش .. ايييه مبتسمعش ؟ الراجل وشه إبتدى يزرقّ و بيحاول يفلفص من ادم و يرفّس و يتشنج بجسمه كله و ادم متبّت على رقبته لإنه عارف لو سابه هيندفع هو بالحديده عليه.. الراجل بيتشنج بجسمه و حاول يندفع بعنف و ادم بيحاول يقيد حركته بإيده اللى لسه ماسكه رقبته و بيضرب بإيده اللى ماسكه ايد الراجل بالحديده على ركبته يخليها تفلت منه بس كونه مستخدم قوته كلها ف تقييد حركته بجسمه من رقبته بإيد مش عارف يستقوى بإيده التانيه.. الراجل بيتشنج و تشنجاته بتزيد و الحديده بتتحرك مع حركة جسمه و بتقرب من ادم و تبعد .. ادم صرخ ف البنت وراه من غير ما يبصلها : انتى غبيه ؟ مكانك بتزفّتى ايه ! البنت إتوترت بصوت مرتبك : آآآ .. آلراجل .. آآ .. انت كده هتموت .. يا .. يا .. الراجل هيمو ادم زعق : إخلصى غوورى من هنا البنت وقفت بخضه على صوته و ادم كان بيرخى قبضته على رقبة الراجل و يرجع يشد عشان يديله مساحه يتنفس .. البنت بتتحرك بخطوات عشوائيه و مبعثره ف اتجاهات ملغبطه .. ادم متابعها بطرف عينيه حسب ما الموقف سامح ف زعق و شاورلها لمكان ما كان بيبصلها على اكوام الكراكيب : من هنا .. اخلصى البنت بتتحرك لمكان ما بص و قبل ما تختفى سمعت صرخه من قوتها شقت المكان اللى ف لحظات اتقلب بركة دم غرق فيها الكل بحكاويهم و مبقتش عارفه تخاطر و تقرب و لا تبعد ....................... !! الحلقه الثانيه ف الخرابه .. ادم زعق ف البنت : إخلصى غوورى من هنا البنت وقفت بخضه على صوته و ادم كان بيرخى قبضته على رقبة الراجل و يرجع يشد عشان يديله مساحه يتنفس .. البنت بتتحرك بخطوات عشوائيه و مبعثره ف اتجاهات ملغبطه .. ادم متابعها بطرف عينيه حسب ما الموقف سامح ف زعق و شاورلها لمكان ما كان بيبصلها على اكوام الكراكيب : من هنا .. اخلصى البنت بتتحرك لمكان ما بص و قبل ما تختفى سمعت صرخة ادم بوجع من قوتها شقت المكان !! حنين ف المكتب ورق المذكرات كان بيطير بهوجه حواليها كإنه بيشارك الاحداث هيجانها .. صوتها اتهز و هى بتقرا المذكرات : " نقلت الحاجه من المحجر للاستراحه .. بعدها عدّى كام يوم كنت ظبطت حالى و عرفت هعمل ايه .. كنت فاتح شنطتى و بحط هدومى فيها و هى جنبى .. و الله انا فعلا معارفش إذا كانت من سِنى تقريبا او اصغر بسنه او اتنين .. احنا صحيح اتنين متجوزين لكن مهنتقابلش غير كل فين و فين ساعه ف السرير و خلاص .. ملامحها بدويه جدا جدا و هيئتها كمان و معرفاش تبقى غير إكده .. رغم إنى انا اه صعيدى لكن بهيئه و شكل مصرى جدا .. حتى شكلى كمان مصرى .. لاه ده ساعات بيقلب لأجنبى .. قعدت هى بغضب و انفاسها طالعه زى الجمر بنفخ عنيف : يعنى انت دلوووق رايح على فين ؟ حمزه اتجاهلها بغضب : ملكيش صالح امينه وقفت و قربت بهجوم : كيف يعنى مليش صالح ؟ كنبه انا اياك إهنه ف الدوّار ! و لا جاريه من حريم مولايا ؟ حمزه نفخ بنفاذ صبر و قفل الشنطه و رفعها يركنها جنب الباب و هى شدته و زعقت من بروده : انا بكلمك و لا بكلم حيطه عاد ؟ ما تُنطق و لا ملكش حجه ؟ حمزه زقها و زعق بنفاذ صبر : حجّه لإيه ؟ انتى إتخبلتى و لا شغل الحريم اللى مهتبطلهوش ليل نهار مع امى ف الدوار لحس دماغك ؟ عملتينى مذنب و عايز حجّه عاد ؟ امينه زعقت : امال ليه معايزش تقولى رايح على فين ؟ حمزه اخد نفس بيحاول يهدى و وقف و هى سبقته و ربعت إيديها على صدرها : هتفكر ف كدبه اياك ؟ حمزه نفخ نَفسه المكتوم بعنف : قولتلك رايح شغل هى هتتكلم هو اللى سبقها المرادى و هو بيشاور بإيده : عايزه تصدقى صدقى .. ماعيزاش يبقى احسن .. مفياش دماغ ترازى و لا فايق للت الحريم ده امينه اتحركت وقفت ف طريقه و هو بيتحرك للباب اجبرته يقف و لهجتها لانت : ما هتسمعش كلام أمك يعنى ؟ حمزه نفخ و هو بيرفع وشه لفوق : اديلها كام سنه بتتحددت؟ و اديلك كام سنه بتسألى ؟ و انا بيناتكم مستنى واحده فيكم تزهق و مخابرش اخرة ده كله ايه ! بس لو معقلتيش يا بنت الناس اخرتك معاى هتبقى مع اخرته .. دى عيشه تقصف العمر بيتحرك رجّعته تانى بزعيق و لهجتها بتلين : انا عارفه انى مبخلفش .. و يمكن ربنا يكون رايد مهخلفش .. بس انا مش ارض بور يا حمزه كيف ما الست امك هتقول حمزه نفخ : و انا يا بت الناس مظلمتكيش و لا هظلمك عاد .. بس بطريقتك دى انتى اللى بتظلمينا و بتظلمى حالك .. اعقلى بدل ما تلاقى نفسك بطريقتك دى بتفوتى ف الحيط براسك امينه حاولت ترقق صوتها : يا حمزه انا ارض صالحه بس مالزمش تكون صالحه للخلفه بس .. الجواز مش بس حَبل و خلفه ! حمزه بنفاذ صبر : يعنى انتى عايزه ايه دلوووق ؟ امينه اندفعت : ماعيزاكش تبقى كيف شُرّاب الخُرد إكده ! حمزه مسكها بعنف من شعرها : جنيتى اياك ؟ مين ده اللى شُرّاب خًرد ؟ اوريكى كيف بتكون الرجوله عشان تتلمى ؟ امينه إتراجعت بسرعه : لاه لاه ، عارفه .. عارفه إنك ابو الرجاله و سيدهم كمان .. بس الست آمك حمزه حدفها بحده على السرير وراها : إسمها أمى مش الست أمك و لا حتى امك بس ..امى اسمها امك و لو ماعيزاش تقوليلها اكده يبقى تقولى كيف ما كتى بتناديها قبل الزفت الجواز و لا هى كانت تماحيك ! امينه كتمت غضبها : و هى اما تبقى عايزه تجوّزك تبقى امى ؟ كيف اقولها امى و انا مطيقهاش قدامى و بس بشوفها عفاريتى بتتنطط حواليا ف كل زنقه ! و انت كيف العيل اللى هتغيرله كوافيله .. ماهتفارقهاش واصل حتى ف شغلك تِعرف عنه كل حاجه .. هترجعلها قبل ما تتنفس و انا خابره انها لو قالتلك لاه ماهتتنفسش واصل كيف العيل حمزه جرّها من شعرها و ضربها على وشها بالقلم و هى صرخت : زودتيها قوى .. هتغلطى ف امى بقول شغل حريم و مسيره يخلص و تعقل .. هتغلطى ف حالك و تبانى قصادى مهزوزه مش واثقه ف نفسك بقول غيرة حريم و مسيرها تعقل .. لكن تغلطى ف رجولتى و انتى خابره اننا صعايده و الراجل منينا اما يتقال عنه مش راجل بيعمل ايه يبقى تعقلى غصب عنك امينه سندت كفوفها ع السرير بعد ما حدفها عليه و حاولت تتعدل بإندفاع : مش بقولك عيل حمزه قرب جابها من شعرها و ضربها بالقلم ورا التانى و بإيده التانيه كان بيقطع هدومها بإشمئزاز .. قضى معاها لحظات ابعد ما يمكن عن الحميميه و اتعدل بقرف وقف فوقها و هى بتحاول تغطى نفسها بملاية السرير اللى لمتها من حواليها .. حمزه بصّلها من فوقها لتحتها بقرف : انا سايبك عاد مش عشان سواد عينيكى .. انا بس اللى مليش غيّه ف الحريم واصل و لا ف دماغى .. شايفهم كيف السيجاره تتشرب و تترمى و بس .. يعنى مهما غيّرت السيجاره الكيف واحد و السيجاره و لا ليها عازه عشان تتغير بشكل تانى .. و انتى يا ماشاء الله جيتى ثبّتيها ف دماغى .. لكن لو حبيت هجيبلك ستّهم و هخليكى تحت رجليها بنفسيكى و ابقى وقتها هتعرفى لحالك اذا كنت راجل و لا شُرّاب خُرده صح كيف ما بتهترتلى امينه اتعدلت بهجوم لدرجة مخدتش بالها من الملايه اللى وقعت من عليها و جسمها اتعرى : و ده بقا حديتك و لا حديت الست أمك ؟ حمزه حط إيده على وشه و حرّكها عصبيه و هى بصتله بتهكّم : مش هقولك مطيقهاش ! الباب إتفتح و أمه دخلت بهيبة راجل مش ست : و اما انتى مطيقاش صاحبة الدوار اللى قاعده فيها لساكى اهنه ليه ؟ حمزه بسرعه اتعدل و امينه بتلقائيه رجّعت الملايه عليها و زحفت برُكبها و جات ورا وقفته جنب السرير .. حمزه اتنفس بنفاذ صبر يهدى و اتحرك لأمه باس إيدها : ماتاخديش على حديتتها .. دى مهبوشه ف دماغها من يومها و موضوع الخلفه لحس الباقى من عقلها أمه عينيها متركزه على امينه وراه و منطقتش .. امينه بعد ما غطت جسمها بالملايه رجعت رخت إيديها بمسكة الملايه عن قصد بيّنت جسمها و اثر لمسات حمزه عليه و بصتلها بعيون بتلمع بكيد نسا .. امه بصتلها قوى بحده من حركتها المفهومه ف قاموس الكيد و حمزه حاول يتكلم و هو بيقرب من أمه : هتاخدى على حديتتها عاد ؟ دى اتخبلت بقولك امينه لجّمت خوفها بالعافيه و نطقت بدلع بعد ما حرّكت جسمها بإغراء لفّته بالملايه و نزلت من ع السرير لحمزه : انا لسانى إهنه عشان دوار راجلى .. جوزى .. و قاعده إهنه لجوزى .. عشانه .. و ماهمشيش إلا عشانه بردوا أمه ضحكت بحده : و انتى بتستغلى عاداتنا عاد .. مبنطلقش عشان ميتقالش عنا قِله و بنتساب .. اه عنديكى حق .. بس رجالتنا رجاله و اصغر واحد فيهم يقدر يفتح بيوت قد بيوت النجع كله .. ما بالك بولدى اللى ماهواش اصغرهم ؟ امينه بلعت ريقها بغضب و حمزه حّرك إيده على وشه بقلة صبر : ما خلصنا عاد .. ماهيخلصش الحديت ده ؟ امه كملت كلامها مع امينه اللى مدوّرتش عينيها عنها كإنه متكلمش : و الدوار اللى بتقولى عنها دى دوار جوزك هى فعلا دواره و هتتملى بذريته عشان تعمّر و تفضل دواره امينه هتندفع أمه كملت بحده : رضيتى او لاه .. ماهناخدش رأيك .. الحريم إهنه ملهومش كلمه واصل .. لا ف جواز و لا ف طلاق و لا ورث و لا حتى ف طلعه من دارها .. و البت اللى هتطلع من دار أبوها لدار راجلها مهتخرجش إلا ف كفنها .. لا لها كلمه ف طلعتها و لا ف خرجتها .. ملهاش كلمه ف جوازها عشان يبقى لها كلمه ف جواز غيرها حتى لو كان جوزها.. الحريم إهنه بس مجرد ارض بيترمى فيه البذره اللى تنبت و تزرّع .. وعاء بيتفرّغ فيه .. اذا الوعاء ده مخروم ماهيتمليش يبقى نكوبّ ف غيره و نركنه امينه هترد امه اتكلمت بتهديد مباشر و هى بتتخطى حمزه و تقرب منها بجمود لدرجة امينه اتحدفت وراها على حرف السرير : يا هنكسره ! فااهمه ! يا هنركنه يا هنكسره و بردوا هنكب ف غيره ! امينه بصت لحمزه ورا أمه كإنها بتدفعه يرد او كلامها خلص و هو هرب بوشه بعيد .. بص للإتنين بنفاذ صبر و سابهم و اتحرك يخرج أمه وقّفته : حمزه حمزه كان بيفتح الباب وقف بأنفاس مكتومه و لف وشه بس لها و هى لفّت بجسمها له و لهجتها اتغيرت للهدوء : من زمن و هى الحكايه واصله لمطيقاش امك و الست أمك و اشى عايزه دار لحالى و اشى شغلك ابصر ايه و مخابرش ايه .. بس طالما وصلت لشُراب خُرد يبقى لحد إهنه و بزياده عاد حمزه اتنفس بصوت عالى و هى اكدت بحزم : و دُخلتك عليها مش اللى هتآكد رجولتك حمزه حرّك إيده على راسه بإحراج من فهمه انها متابعه اللى حصل بينهم من اوله و عمل ايه .. امه كملت بلهجه ناشفه : دُخلتك عليها مش اللى هتآكد رجولتك .. لااه .. دى هتبسطها .. و دى كيف العِرسه هتاكل و تنسى .. ف اولاتها تاكل و تنسى الحَبل و دلووق تاكل و تنسى رجولتك .. و طالما إكده يبقى دخلتك على غيرها اللى هتأكد رجولتك حمزه هيتكلم امه قربت قصاده : اهه ع الاقل مش هتجيب المرادى عِرسه حمزه هز راسه بقلة مقاومه و أمه بصت للشنطه و بصتله : نازل مصر تكمل الشغل الى إتحددتنا فيه ؟ حمزه هز راسه اه و هى كملت بلهجه بتنشف مع الكلام : كمل شغل و مهترجعش دوارك يا ولدى إلا و عروستك تحت جناحك امينه بصتله قوى و هو مبصلهاش و أمه كملت : فاهمنى يا حمزه ؟ ما هتدخلش الدوار دى و لا هتكسر ف جوفك منيها لقمة عيش إلا و عروستك ف يدك و انا اللى هدخّلك عليها و إلا يمين بالله ما تبقى حمزه قاطعها : حاضر .. حاضر ماهتزعليش حالك .. حاضر كل اللى تأمرى بيه هيمشى امينه بصتله قوى و اندفعت ناحيته : مش بقولك شُرّاب خُرد ! حمزه بصّلها بهدوء نسبى و هيقرب منها يتكلم كإنه عايزها تفهم انه بيقفل الحوار بينهم بس أمه مسكت دراعه : اتسهّل انت لحالك و كيف ما قولتلها ده شغل حريم ملكش دعوه بيه خرج و سابهم و أمه وقفت بحده قدامها بنظرات ثابته .. حنين بلعت ريقها بالعافيه و هى بتقرأ .. عايزه تجرى بين السطور كإنها بتدوّر على نفسها .. و عينيها زايغه بتروح و ترجع كإنها خايفه تلاقى نفسها ! همست بصوت مكسور : الحاجه لسه بتتخانق معايا عشان الخلفه ! يعنى ايه ! يعنى انا امينه ! امال ليه حنين ! رجعت للورق بعيون ثبّتتها بالعافيه تقرا كلماته .. " اخدت عربيتى و نزلت مصر اللى متعود اسيب اسوان بلدى و اروحلها اخلّص مستلزمات مصالحى و شغلى ف المحاجر بتاعتى ف اسوان و ارجع .. قابلت سليم صاحبى و إبتدينا نتتكلم ف شغل .. سليم سكت بقلق : انت مش شايف انها مخاطره ؟ حمزه إستغرب : و من امتى شغلنا مع بعض كان خالى من المخاطره ؟ ده احنا عرفنا بعض بالمخاطر سليم سكت شويه بتفكير : اه بس المرادى الوضع مختلف .. احنا كان اخرنا نعادى ناس و ناخد شغل ف الجبل وضع يد .. اكلملك حد من حبايبى ف الداخليه نضرب تصاريح حتة ارض ...يوقّعلنا مزاد علينا .. نسلّك مشاريع من الحكومه .. ناخد حتة ارض زراعيه من تحت ضرس الحكومه و نقلبها منتجعات.. ندفع رشوه عشان ناخد حاجه .. و كله بحس شغلى و حبايبى ف الحكومه لكن حمزه قاطعه : لكن ايه ؟ هتحسبها هتلاقيها واحد سليم بحيره : لاء مش واحد .. احنا كنا بنتحرك ف الجبل على حس الرُتبه بتاعتى و شغلى مع الحكومه لكن احنا كده هنعادى الحكومه نفسها يا حمزه حمزه بهدوء : لا هنعاديها و لا حاجه .. هى بس اللى طماعه و الطمع قلّ ما جمع و بعدين احنا مش هنعمل حاجه ازيد من اللى كل الناس بتعمله .. كل الناس بتلاقى الخير ده بتكمّر عليه لحالها .. هاتلى حد كده لقى حاجه و راح بلّغ عنها الحكومه عشان يجوا ياخدوها منه ؟ سليم هيتكلم حمزه قاطعه بسرعه : إلا اذا كان عبيط سليم : عبيط ؟ حمزه بتأكيد : و اهبل كمان .. هو فى حد بيسمح لحد يشاركه ف رزقه ؟ لاء و هو اللى بيروحله كمان ! لما انا اروحلهم برجليا اقولهم لقيت العكمه دى كلها و تعالوا خدوها ! سليم بتردد : اه بس دول هيساعدوك بردوا .. و هيبقالك عشره الميه حمزه بإصرار : معايزش مساعده منيهم .. و العشره الميه دول انت اولى بهم سليم عينيه لمعت و حمزه لاحظ ف داس اكتر : امال انا رجعتلك ليه من الاول ؟ حطيتك ف سكتى ليه و انا مخايفش توقعنى ؟ عشان الخبطات الكبيره اللى زى دى سليم : يبقى فيفتى فيفتى حمزه ضحك اول ما دخلوا ف التفاصيل : لاه كده هنختلف و يبقى مشافهومش و هما بيسرقوا شافوهم و هما بيتحاسبوا سليم ضحك بقلق : قصدك مشافهومش و هما بيهرّبوا شافوهم و هما بيتقاسموا حمزه : مفارقاش .. عشرين الميه سليم برفض : مش هنفاصل يا حمزه .. ده انا اللى هشيل الليله لو وقعنا .. انت اخرك هتتطس حكم لكن انا فيها دم ده انا رُتبه ف الداخليه حمزه شاورله : و انا مهاسيبكش .. و لا هسمح ده يحصل و بعدين فال الله و لا فالك .. ده كلام يتقال ف اتفاق زى ده ؟ سليم سكت بيراجع عقله و حمزه مد إيده يقفل الحوار : الشيله تقيله و تستاهل .. انا اللى متكفل بكل حاجه لحد ما تتباع و نستلم الفلوس زى ما تكفّلت بكل حاجه من اول ما لقيتها و الحفر و العمال و نقلها .. ده كفايه إنها ف بيتى سليم بصّله بذهول : يخربيييت يا حمزه حد يعمل كده ؟ انت عارف لو حمزه قاطعه : ياخى قولتلك فال الله و لا فالك .. و بعدين عشان كده جيتلك قوام ننجز و نحط ايدينا ف ايد بعض .. انت اللى عمال تماطل لحد ما اقع بيها .. و ان وقعت هوقّعك معايا و هتقع الشيله على دماغنا و هتقع معاها كل حاجه قديم و جديد و تردم علينا سليم وقف بغضب : انت بتهددنى يا حمزه ؟ حمزه شد إيده قعّده : عيب عليك .. انا بس بفكرك اننا ف يوم اتفقنا سكتنا واحده ف مش هنختلف دلووقت عشان قلبك خفيف سليم سكت بتفكيره و حمزه مد إيده بسخريه : امال داخلية ايه بقا و انا الحكومه و بيعلمونا منخافش و عاملى قلب الاسد سليم ضحك بتوتر و حمزه كمل بإصرار : و ان انجزنا هناكل فيها لقمه حلوه سليم : ادينى يومين كده اظبط حالى و ارجعلك نرتب هنعمل ايه حمزه إستغرب : حال ايه ! ده انت لا مَره و لا عيل ! سليم شرد شويه و إفتكر حاجه و اتردد بقلق .. حمزه : اعتبرها مأموريه تبع شغلك من اللى بتطلعوها دول ! انت يدوبك هتسافر مع الحاجه و هى بتتهرّب و كإنك مسافر تغير جو سليم اتردد : ما اكلملك حد من حبايبنا ف الجمارك زى كل مره و حمزه : لاه ..المرادى غير .. الحاجه كتير .. الشيله تقيله يعنى و عشان كده بقولك الطلعه دى عايزاك انت .. عشان محدش يدقق معانا و نضمن ان محدش يقفلنا ف السكه .. ماهو اكيد مفيش ظابط هيتفتش .. ده حتى يبقى عيبه ف حق الكارت اللى بتصدّره ف وش اى حد يقفلك زى المسدس سليم : طب و الحاجه اللى ف بيتك يا ناصح هتيجى ازاى ؟ حمزه : مانت هتطلع للمطار من عندى سليم : اشمعنى ؟ حمزه رفع حاجبه : عايزنى اجى ببلوه زى دى من الصعيد لهنا ؟ اتجننت انا اياك ؟ سليم بصّله قوى : و ان انا اسافر بيها برا عادى ؟ حمزه إتراجع : انت يا بنى ظابط و لا مش عارف تظبط نفسك ؟ انت غيرى .. انت بتعدى على اى كمين بيبقى هاين عليهم يمشوا يزقوا العربيه وراك سليم سكت بإقتناع نوعاً ما و حمزه شاورله بتوضيح كمل كلامه : هنسافر للصعيد اسلّمك الحاجه و معاك رجالتى كمان يبقوا تحت تصرّفك لحد ما تخرج بالسلامه برا سليم استغرب بقلق : و انت مش هتسافر و لا ايه ؟ امال حمزه قاطعه : هسافر بس مش معاك .. و لا عايزهم مجرد ما يحصل قلق يكمشونا و يقولوا ايه لم الشامى ع المغربى ؟ سليم رجّع ضهره لورا بتفكيره و حمزه كمّل : هتطلع انت ع المطار و تانى يوم هحجز و احصّلك سليم إستغرب : هتحجز ؟ انت لسه ما حمزه مرضيش يقوله لسه محجزش إلا اما يتطمن إنه هيسافر هو الاول من غير قلق و الا لو وقع و اتكلم هيبقى حجزه للسفر دليل يدينه .. حمزه انجز يقفل الحوار بإقناع : لاه بس احتياطات ان محدش متابع خطواتنا سليم سكت و إبتدى يحسبها و يرتب اللى هيحصل و اتفقوا .. قعدوا اسبوعين بيظبطوا السفريه و اجراءاتها و اللى المفروض هيتعمل لحد ما جه يوم السفر .. حنين بتقرا و رعشة إيديها بالورق مشاركه رعشة صوتها : " يمكن اكون مخابرش اللى حصل ف البلد ف الاسبوعين اللى قعدتهم ف مصر او مهتمتش اعرف .. ماهو هيحصل ايه يعنى غير خناقات امى و امينه و لت و عجن حريم و هسمعه من الاتنين كل واحده لوحدها ! بس بعد كده عرفت ان امى كانت حاطه امينه تحت عينيها قوى .. مهتغفلش عن انفاسها حتى.. اما امينه فمكنتش هتفكر ف حاجه غيرى .. او بمعنى اصح غير انها تربطنى جارها و ده اللى خلاها دقت اول مسمار ف نعشها .. امينه خرجت من البيت بهدوء خفى و اخدت تاكسى و اتحركت .. ركنت قدام بيت صغير مهجور ف حته مقطوعه و دخلت لقيت سعاد الشغاله مستنياها ! امينه مسكت إيدها بخوف : بت انتى متطمنه للحمار ده و لا غشيم و هيضيعنا ؟ سعاد شاورتلها بحماس : ده متجرب يا ست الستات و انا بنفسى مجرباه مع مرت اخوى امينه بصتله و هو مندمج ف اللى بيعمله و همستلها : حمزه مهيهزرش ..لو عرف حاجه زى دى ممكن سعاد قاطعتها : و لا هياخد خبر يا ست الكل .. هو احنا بنلعب ؟ امال انا خليته يقابلك هنا ليه بعيد عن مكان شغله ؟ عشان هنا محدش هيشوفك و لو حصل ممكن نقول اى حاجه .. لكن عنده لو حد لمحنا هنتفهم من غير ما تتسألى الراجل رفع وشه و بصّلهم و هما اتعدلوا بسرعه : خير يا مرت الباشا امينه اتفزعت و وقفت : انت تعرف جوزى ؟ الراجل : طبعا .. و الطالع بتاعك و بتاعه قدامى اهو .. جوزك .. حماتك .. اهلك .. شغل جوزك و حماتك و اللى هيعملوه و اللى هيعملوه معاكى امينه حطت إيدها على صدرها اخدت نَفس براحه اما اتطمنت و قعدت .. فجآه بصتله : هيعملوا ايه معاى ؟ الراجل : مش حماتك عايزه الوريث ؟ امينه بصتله بغضب : منى او من غيرى مفارقش معاها .. المهم ولد الراجل : لاه .. منك لاه مش عايزه .. مهتحبكيش .. و لو جه منك تبقى زى الوعاء اللى ادى الغرض و يترمى امينه افتكرت كلام حماتها ف وقفت بغل : هترمينى برا اياك ؟ يعنى ايه ! الراجل : يعنى اربطى جوزك زى ماهى ربطاه امينه بصتله قوى : هى عاملاله عمل يكرهنى عاد ؟ الراجل هز راسه و هى اتعصبت : و انا عايزاك تعملى اخلف الراجل : لاه اعملك تربطيه بيكى و الخلفه تجى بعدها امينه هزت راسها و هو شاورلها بلفّه جنبه فيها حاجات : و دى الحاجات اللى قولت لسعاد عنها هتعمليها .. هفهمك تعملى ايه بالظبط المهم متلغبطيش و جمعه و تجيلى تاخدى بقية الحاجه اللى هعملها على حاجته اللى طلبتها منك ، المهم جيبتى اللى طلبته ؟ امينه هزت راسها و طلعتله فلوس من شنطتها و ادتهاله و ركنت شنطه جنبه : و دى الحاجات اللى طلبتها الراجل اخد منها الحاجه بجشع : جمعه واحده و تجى تاخدى الحجاب اللى تحطيه تحت فرشته .. و بقية الحاجه اللى جيبتيها هجهزهالك و اعمل عليها و ادهالك تدسيها ف تربة ميت من قريب و لو قدرتى تدفسيها بين جثته بعد غسل او بين عظامه ف التربه يبقى احسن امينه هزت راسها بحماس و هو شاورلها خرجت اخدت تاكسى و روحت .. واحد قرب من الحاجه صافيه ام حمزه و همس ف ودنها و اتعدل بعد ما خلص كلام .. الحاجه صافيه بصتله قوى و وقفت بحده : معرفتش مين ده عاد ؟ الراجل : لاء .. انا مشيت وراها زى ما قولتى و هى اخدت تاكسى و مشيت لحد ما ركنت عند حته مقطوعه و دخلت كوخ صغير كده مهجور قعدت تقريبا ساعتين و خرجت بالتاكسى من جوه و انا معرفتش ادخل وراها بالعربيه لجوه عشان تشوفنى بعربيه من بتوعنا و تعرف زى ما قولتيلى الحاجه صافيه بصتله بتركيز : جايز يكون حد من اهلها و الراجل : معرفش .. هو بعدها ع طول خرج واحد على طول .. بعدها مظهرش حد .. الحته مقطوعه الحاجه صافيه بصتله بحده : تغطس و تقب ف المكان و تجبلى اى حاجه تلاقيها حتى لو الراجل نفسه الراجل سابها ومشى و رجعلها بعد ساعه .. الحاجه صافيه : هاا ؟ الراجل شاورلها بشنطه صغيره : ملاقتش غير الشنطه دى .. و الراجل ملهوش اثر .. زى ما يكون كان طالع و راجع يا لمح حد متابعُه ف اختفى الحاجه صافيه اخدت منه الشنطه و فتحتها و عينيها وسعت بصدمه .. طلعت هدوم داخليه باينه رجالى و حريمى ! بصتلها قوى و هى ماسكاها بعنف بإيدها و بصت بعيد بشرار ! عند حمزه خلص مع سليم و سافر الاول حسب اتفاقهم .. وصل و راح ع الاستراحه ع طول .. جاله واحد من رجالته وقف اتكلم معاه شويه و مشى .. حمزه ضحك بنفاذ صبر : سِحر ! اخرتها عفاريت و دجالين يا بنت ال.. .. و لا بلاش .. ماشى يا امينه حسابك معايا اما افضالك مسك موبايله اتصل على أمه .. بعدها نزل نفق تحتى ف الاستراحه ادّى تعليماته لرجالته يجهزوا الحاجه .. خرج لأمه .. حمزه ابتسم و اخدها و مشيوا للاستراحه : تعالى شوفى حاجة إبنك عشان تعرفى امه بصتله بتردد : حمزه ، عايزه اقولك حاجه حمزه بصّلها بإهتمام : ع الشغل ؟ امه سكتت شويه : لاه ، على امينه حمزه اخد نَفس بملل و رجع بعينيه يتابع الرجاله بتركيز : اوووه ، مهنخلصش عاد امه بصتله بحزم : لاه مش زى ما فاكر ، بت الكلب هت حمزه قاطعها بزهق لمجرد فهم ان أمه كمان متابعاها و عرفت بس ميعرفش عرفت او فهمت ايه بالظبط : ماعيزش اسمع حواديتكوا اللى زى اللبانه كل ما نشيل و نحط فيها تمط امه : يا ولدى دى حمزه نفخ بإيجاز يقفل الحوار : امااه الله يخليكى .. دماغى منقصاش لت حريم عاد .. لو عملت حاجه انتى كفيله بيها مهتستنيش واصل امه بصت بعيد و همست جواها : عندك حق .. انا كفيله بيها .. و مهستناكش انت سكتت و قررت تأجل الكلام حاليا و وقفوا تابعوا شغل الرجاله بصمت لحد ما خلصوا و إدوله خبر.. بعدها هى مشيت للبيت و حمزه كلّم سليم .. امينه جوه البيت ف اوضتها الشغاله دخلتلها .. الشغاله سعاد همست ف ودنها : حمزه باشا وصل امينه وقفت بلهفه : تحت ؟ الشغاله سعاد : لاه ، جه طوالى ع الاستراحه .. بس انا لمحته كنت ف الجنينه .. ده حتى الحاجه صافيه خرجتله بسرعه امينه وقفت بقلق : مسمعتيش حديتتهم ؟ سعاد : لاه ، بس كان هيقولها تعالى شوفى حاجة إبنك عشان تعرفى امينه بصتلها قوى و الشغاله رجعت لورا من شرارة عينيها .. امينه بترّقب : كان لوحديه ؟ سعاد : مخابراش .. اصله وقف بعربيته الاول عند الاستراحه الغربيه و دخل .. بعديها جه اما شاف الحاجه طلعتله .. كإنه هو اللى كلمها امينه بصتلها بحده : جيته كانت من امتى ؟ سعاد : اديله نص ساعه امينه شدت حجاب طويل لفّت نفسها بيه و خرجت .. نزلت بحذر بتتلفّت حواليها لحد ما خرجت برا البيت .. راحت ع الاستراحه دخلت و نزلت السلم لتحت و وقفت على بُعد تتابع الموقف و ابتدت تسمع كلام حمزه .. حمزه وقف بقلق من تأخير سليم اللى شويه و وصل برا ع الطريق و رجالته بلّغوه .. امينه شافته بيتحرك اختفت ف ركن و هو طلع على سطح الاستراحه لمح عربية سليم و كان معاه واحده شكلها غريب و باين عليها التوتر .. إدى لرجالته امر تتحرك لعنده بعد ما سلّمهم الحاجه و تمم عليها .. حمزه نفخ بذهول و هو رافع موبايله : يخربيييت الحريم اللى واكله عقلك.. مهتبطلش رمرمه قال اخر الجمله لسليم اللى فتح عليه و ضحك : ملكش فيه بقا .. مش قولت اللى جاى بتاعى ؟ سيبنى بقا ارتبهولك صح عشان يطلع صح و افتكر ان الاهم من الشغل تظبيط الشغل حمزه ضحك بغيظ : هتضحك على حالك ؟ تظبيط الشغل و لا تظبيط حالك ؟ سليم رفع حاجبه : ملكش فيه .. بعدين عريس طالع يقضى شهر العسل مفهاش تدوير دى حمزه رفع حاجبه للفون بعد ما رفعه من على ودنه : شهر العسل و عريس ؟ سليم ضحك بمكر : اه بحته عرفى كده و هنخلص مصلحه و نرجع حمزه بإستسلام : عرفى ! اخرتها عرفى ؟ ياخوفى لا تكون اخرتى على إيد مَره سليم ضحك : تخيل حمزه هز راسه بيأس : المهم الحاجه إتحركت بالعربيه لعندك سليم قاطعه : قدامى اهم و شوفت الحاجه يا ابن الحرام .. الله يحرقك هتفتح معبد ؟ كل ده اثا حمزه قاطعه و هو بيتلفّت حواليه بقلق : ششش يخربييت لسانك .. انا خارجلك نرتب العربيات اللى هتطلع وراك عشان لو حصل حاجه تلحقك و الرجاله اللى هتتابعك ف المطار زى ما رتبنا سليم : كل ده ؟ هو فرح خالتك ؟ حمزه ضحك بثقه و هو بيقفل معاه : لاه الفرح ده اما تعاود بالسلامه حمزه إتلفّت حواليه بقلق و خرج .. وامينه وقفت بغضب .. كلمات متقاطعه مش مفهومه سمعتها منه بدون ما تسمع الرد يفسرها .. عريس ، شهر عسل ، عرفى .. مَره .. و اخرهم فرح اما يعاود ! خرجت وراه بغضب تابعته بعينيها من بعيد لحد ما شافته وصل لعربيه نزل منها واحد شافته معاه قبل كده كذا مره بس مهتمتش تفتكر .. شافت معاه واحده ف العربيه و الاتنين بيتكلموا و اللى معاه بيشاورله عليها و هو بيضحك و ميل على شباك العربيه ركز كفوفه عليه و إبتسملها و التانى بيتكلم كإنه بيعرّفهم مثلا .. شافت وشه و ملامحه نوّرت بغرابه ! مفهمتش غير ان فى حاجه مش مظبوطه .. عربيات و مطار ! بس الاهم الحوار فى بين سطوره جواز .. فى عريس و شهر عسل و جواز عرفى و فرح ! كلها كلمات متقاطعه و مجرد ما سمعتهم كل كلمه رسمت معناها من غير جمله و رسمت قدامها نهايه واحده حرّكتها زى الآله ! عند حمزه خرج لسليم قدام البيت اللى إبتسم اول ما شافه بحماس .. سليم بصّله بتهريج : يخربيييت كده ! انت متأكد إنك لقيت ده كله ف المحجر ؟ يعنى مش كده و لا كده ؟ تكون سرحت للمتحف و انت فاكر نفسك ف المحج حمزه قاطعه بغيظ : علّى صوتك يلاا يلاا خلينا نتسوّح و اخلص منك سليم ضحك بصوت عالى : عيب عليك يا قائد .. واحد بقلبك الميت بيسمّوه قائد الصعيد المفروض هو اللى الحكومه تخاف منه .. ده المفروض يشغّلوه معاهم اصلا حمزه شاورله ببرود و هو بيولع سيجارته : طب مانا شغال معاهم اهو .. و لا انت ظابط على ما تُفرج ؟ سليم ضحك و حمزه ف وسط ضحكته عينيه راحت ع العربيه و لمحت البنت اللى فيها ف وقف بضحكته بدون مقدمات.. شافها عيونها دبلانه و باهته .. إيديها بتفرك ف بعض بعشوائيه .. بتبلع ريقها بالعافيه و بمجهود كإنها شاربه مرار ! حمزه مركز مع حركات وشها و تشنجات ملامحها و سليم بيتكلم لوحده لحد ما وقف بالكلام فجأه اما شافه مركز بعيد و راح مع عينيه عليها .. سليم غمزله : تعالى اعرّفك حمزه كان عايز يرفض بس اتحرك معاه بدون إراده منه او يمكن فضول .. مش عارف ليه منطقش ! سليم وقف قصاد شباك العربيه و شاورله : ده حمزه يا حونّا اللى كلمتك عنه البنت مبصتش و عينيها تايهه على قزاز الشباك التانى و سليم شاور لحمزه بعينيه عليها : دى حنين !!! حمزه مد إيده بعفويه : اهلا يا .. مدام ! حنين غمضت عيونها قوى ع الكلمه و بتلف وشها له شافته مركز مع عينيها بفضول فوقفت بعينيها معاه و إتقابلوا ف نظره غريبه على اتنين بيتقابلوا لاول مره ! حنين نظراتها الباهته المهزوزه على ورق المذكرات ف إيديها ابتدت توضح شويه بشويه اما فتّحتهم اوى بصدمه .. صوتها عِلى و هى بتقرا ف المذكرات و مش حاسه بإيدها اللى كبشت ف الورق فجأه بمجرد ما سمعت إسمها ! همست بصوت مهزوز : انا !!! رجعت بعينيها للورق برفض تعيد قراءة اخر سطور : عرفى ! مع ده ! انا ! انا !! حنين بتهز راسها بعشوائيه : لالا .. اكيد لاء .. مش انا .. لالا وقفت و الورق ف إيدها بتقرا و تجرى بين السطور و هى بتتحرك حوالين نفسها بتوهان و تهز راسها و هى بتقاوم اغماء كإن عقلها اخد خبطه و رافضها و متعرفش انها لسه اول خبطه !! ف الخرابه .. ادم زعق للبنت : إخلصى غوورى من هنا البنت بتتحرك لمكان ما بص و قبل ما تختفى سمعت صرخة ادم شقت المكان .. الراجل كان استغل إنشغال ادم و عينيه اللى إبتدت تتشتت و بمجرد ما إيده رخت دفع الحديده جات ف جنب ادم اللى صرخ .. البنت حدفت الشنطه و رجعت جرى بخوف غريب ناحية ادم .. حاولت تقرب بس الموقف مش مساعدها ! ادم قوته إتهزت لحظات و إيده فكت من على رقبة الراجل و التانيه بتسيب إيد الراجل بالحديده .. الراجل شد الحديده المغروسه ف جنب ادم و هيغرسها تانى ادم كانت إيده سابت ايد الراجل بس لسه صوابعه متعلقه ب بكفه ف استجمع قوته و مسكه دفعه بعيد .. الراجل وقع على ضهره و الحديده اتحدفت من إيده بعيد .. بيقوم كان ادم بيقوم هو كمان و وقفوا قصد بعض .. الراجل استغل إصابة ادم و ضربه مكان التعويره ف جنبه برجله مره ورا مره .. ادم بيكتم صرخته و ف تالت مره الراجل بيرفع رجله يضرب ادم مسك رجله و لواها و حدفه بعيد .. ادم بيميل عليه الراجل رفع رجليه الاتنين لفوق و خبطُه حدفه بعيد نزّله ع الارض .. قبل ما ادم يقوم كان الراجل قام وقف فوق وقعة ادم ع الارض .. الراجل إتلفّت حواليه ع الحديده بس شافها بعيده شويه خاف يتحرك يدى فرصه لأدم يقوم .. مسك حجر من حواليه و اترفع فوق ادم يحدفه عليه .. ادم غمض عينيه بإستسلام غريب على الموقف و صوره واحده اللى إترسمت قدامه مفيش غيرها .. بتروح و تيجى كإنها بتحاوره ! البنت كانت متابعه الموقف بترقب و عينيها بتزوغ حواليها على اى وسيلة مساعده .. لمحت الحديده محدوفه جنبها .. الراجل رفع الحجر و قبل ما ينزّله بلحظه البنت مسكت الحديده و قربت بهلع إندفعت عليه ضربته على دماغه !! الراجل عينيه إتشوّشت لحظات و بيحاول يفوق البنت صرخت ف ادم قدامها : قوووم الراجل حدف الحجر و حط إيده على دماغه و لف وشها لها وراه بصّلها بعنف و بيعدل نفسه ياخد وضع هجوم ناحيتها : يا بنت الكلب و الله ما هسيبك البنت لفّت بسرعه من وراه لقدامه جنب ادم اللى كان بيستغل انشغال الراجل و بيحاول يقوم .. الراجل مد إيده جابها من شعرها عليه : انتى اللى قلبتيها دم .. استحملى بقا يا روحىامك ادم بيتعدل و جنبه ابتدى يجيب دم بشكل عنيف و عينيه اللى بتقفل بتعلن انه بينسحب لإغماء بيقاومه بالعافيه .. بس صوت الراجل كإنه بيحاول يفوّقه .. البنت تنت ركبتها و ضربته ف قصبة رجله بالظبط مره ورا مره هزّت قوته و مجرد ما اتهز فكت نفسها منه و جريت جنب ادم .. حاولت تسنده يقف و بيقوموا الراجل قرب شد البنت من ورا ادم من إيدها و إيدها التانيه كلبشت ف ادم و صرخت : آآ .. يا .. الحقنى .. يا ... و قبل ما الراجل يتحرك كانت ميلت بنص جسمها قدرت تمسك الحديده تانى من جنبها ضربت الراجل تانى بالحديده مره ورا مره ورا مره و دماغه غرقت دم !! ادم للحظه عينيه فتّحت بإنتباه كإنه بيفوق مش بيُغمى و البنت الحديده فلتت من إيدها بإستسلام .. بصت وراها لأدم اللى حدة الموقف فوّقته و رجعت بصت للراجل اللى نزل ع الارض وسط بركة دم ! رجعت لورا خطوات و نزلت برجليها جنب ادم ع الارض و انفاسها عاليه و الاتنين بصوا لبعض و بصوا للراجل اللى جسمه ثبت تماما ع الارض و بصوا لبعض بترقب !!! #سوووووما حنين ضمت الورق ف قبضتها اوى كإنها عايزه تقفل الحكايه لحد هنا .. او مثلا اتهيألها انها مجرد ما توقف قرايه هتوقف معاها الاحداث ! دموعها نزلت مرعوشه على وشها كإنها بتشاركها رعشة جسمها .. اخدت نَفس بصعوبه و كلبشت بإيدها التانيه ف كرسى المكتب كإنها بتستمد منه قوه و رجعت فتحت قبضتها ع الورق ببطئ و عينيها راحت ع الكلام من تانى .. سليم شاور لحمزه بعينيه : دى حنين !!! حمزه هدوء ملامحها و رقتها اجبروه يبتسم ببلاهه : اهلا يا .. مدام ! حنين غمضت عيونها قوى ع الكلمه و بتلف وشها له شافته مركز مع عينيها بفضول فوقفت بعينيها معاه و إتقابلوا ف نظره غريبه على اتنين بيتقابلوا لاول مره ! حنين بتقرا مذكرات حمزه : اللى عرفته بعد كده ان امينه كانت لسه فوق واقفه بغلّ متابعانا.. فضلت تتنفس انفاس عاليه ورا بعض كإنها بتفكر بصوت .. إتلفتت حواليها الاول و راحت على تليفون البيت عملت مكالمه و خرجت ف الخفا مشوفتهاش رجعت البيت .. بس شوفتها ف شباك اوضتها .. برفع وشى لفوق بالصدفه امينه كانت فوق ف بلكونة اوضتها .. شكلها غريب و بتتنفس بغلّ .. مركزتش اوى او قولت يمكن شافت حنين معايا اللى كانت اول مره تكون معايا .. كانت واقفه بترقّب و بتستعجل الوقت كإنها مستنيه حاجه ! حنين بعينيها مشيت مع عينيه بفضول تشوفه بيبص فين و شافت امينه و اتقابلت مع امينه ف نظره بعيده اوى بس كإنها تحت مجهر ! حمزه نزّل عينيه من على امينه فوق اما شافها بتبص جنبه و راح بعينيه بتلقائيه على حنين جنبه و التلاته اتقابلوا ف نظره غريبه قطعها صوت صفارات الشرطه بتقلب المكان ! حمزه ساند على شباك العربيه و حنين جوه و مجرد ما سمعوا الصوت حنين بصتله قوى بضعف و ف اللحظه اللى كانت بتفتح الباب هو زقّه .. بصّلها بآسف و هى ف لحظه غريبه استخبت ورا ضهره .. ثوانى و عربيات البوليس قلبت المنطقه حواليهم و ______ ادم مع البنت ف الخرابه بيبصوا لبعض بترقب قصد بعض و بينهم الراجل غرقان ف دمه ! البنت قدّمت خطوات و نزلت برجليها جنب ادم ع الارض و انفاسها عاليه و دموعها نزلت .. الاتنين بصوا لبعض و بصوا للراجل اللى جسمه نفر مرتين تلاته و ثبت .. البنت بذهول بصت للراجل و بصت لأدم : انا كده ق’تلته ؟ ادم إتريق بعصبيه : لا زغزغتيه البنت من وسط دموعها ضحكت ضحكه مرعوشه و ادم ضحك غصب .. البنت اتوترت : انا .. انا مكنش قصدى ادم كوّر إيده بعصبيه : لا حصل خير .. مادام مكنش قصدك يبقى حصل خير البنت دوّرت وشها بعيد اما عيونها دمعت و ادم بصّلها لحظات كإنه بيرتب تفكيره او بيعيده و ف وسط شروده شافها بتقرب من الراجل بلغبطه .. ادم زعق و هو بيشدها لورا عليه : انتى يا غبيه انتى بتعملى ايه ؟ تعالى هنا البنت اتوترت : مكنش .. مكنش قصدى اقت,له .. انا ادم سند كفه ع الارض و حاول يقف بس إيده رخت غصب و كان هيقع .. البنت قربت بسرعه سندت جسمه كله ساعدته و بمجرد ما وقف و بيلف وشه يتعدل خبط ف وشها بلمسات عشوائيه و إتقابلوا ف نظره شبه سيمفونيه حزينه بس مش عارفينها بلحن اللقا بعد الفراق و لا الفراق بعد اللقا ! البنت نطقت بتوهان و عينيها متعلقه بتقسيمات ملامحه : انا مشوفتكش قبل كده ؟ ادم انسحب بجسمه لبعيد و إتريق : اه من خمس دقايق و احنا بنتفحت هنا مع الراجل بسبب حضرتك البنت اتلغبطت : لالاء .. قصدى قبلها ادم لف وشه لها و كعمشه : اه قبلها بخمس دقايق تانيين و انتى بتقلّبى الراجل ف شنطته و تجرى خدتينى كتف مخبرين البنت هتتكلم ادم مسك موبايله رن : زفت .. تعالالى ع الخرابه المهجوره عايزك بعد ما نزّل موبايله يقفل رفع بسرعه : اوعى حد ياخد باله منك .. اوووعى قفل و هيتحرك نزل غصب عنه برجليه للأرض بضعف .. البنت راحت عليه مسكت إيده وقّفته و هو بيتحرك بالعافيه من جرحه ..اضطرت تلف دراعها ورا و ضهره و تسند إيده بإيدها التانيه و ده قابل وشوشهم غصب عنهم.. البنت عينيها تاهت بلغبطه : انا متأكده إنى شوفتك ادم عض بوقه بغيظ و زقها من إيدها اللى ماسكاه : احنا ف ايه و لا ايه ! انتى مش واخده بالك اننا ف مصيبه يا بت و لا انتى مبرشمه ! البنت اتغاظت من زقته لها و راحت عليه بهجوم : انت هتتشطر عليا يا جدع انت ؟ ادم رفع حاجبه و البنت كملت بغيظ : بدل ما جاى تتشملل عليا روح إتشطر ع اللى كان هيطحنك من شويه و خرمك من جنبك و لولا وقفت معاك كان هيعملك زى المنخل ادم برّق : لولا ايه يا روح ابوكى ؟ وقفتى معايا ؟ البنت رجعت لورا بغيظ من خطواته اللى بتقرب منها مع الكلام : انت خلقك ضيق ليه كده يا جدع انت ؟ بتتشطّر على بنت و كنت سايب الراجل هيغربلك ! ادم برّق اكتر و بص ع الراجل وراها و بصّلها : انتى هابله يا بت ؟ احنا قاتلين الراجل و لا مش واخده بالك ؟ البنت هتتكلم ادم شدها قصد الراجل المرمى ع الارض : قتيل ده و لا بيرقص باليه و مريّح شويه ؟ نسناس كان وصل و الاتنين إنتبهوا على شهقته و هو بيقرب منهم : الله يخربيتكوا .. قتيل ! ادم حط إيده على راسه بعصبيه : لا بيتصور سيلفى نسناس قرب بذهول : يخربيتكوا انتوا عملتوا ايه ؟ ادم بيقرب له نسناس شهق بخوف و هو بيقرب : ادم .. انت اتعورت و لا ايه ؟ ادم بغيظ : لا كنت بشوف عندى دم و لا لاء .. اخلص يلا هنروح ف ابو بلاش بسبب عيله متخلفه نسناس قلع قميصه و بيقرب منه ادم رجع خطوه لورا : لالا هو الاول البنت قربت بإستغراب : هو ايه ؟ هيلحقه هو قبلك ؟ خليه يشوف جرحك ادم زعقلها : انتى تخرسى خالص .. و نخلص من الليله دى و تغورى من هنا مشوفش وشك هنا .. اوعى تخلينى اشوف وشك لا ادفنك جنبه نسناس كان سابهم يتكلموا و قرب من الراجل .. اتوتر لحظات بتأنّى بعدها حط إيده عند رقبته و كف إيده .. البنت إستغربت من بديهة تصرفه و هو بص لأدم بأسف.. ادم اخد نَفس عنيف و حط إيده على وشه و هو بيرجع لورا .. كوّر قبضة إيده و لف وشه وراه بيبص للبنت بعنف و هو بيقرب و هى بتبصله بتوتر .. البنت شاورت ف وشه بحذر : على فكره انت اللى ادم زعق : انا ! انا اللى ايه ؟ انا اللى جيبتك هنا ؟ انا اللى اتهبلت و اتصرفت بالغباء ده ؟! انا اللى غشيم و مبفكرش !؟ انا اللى سايب اهلى و بيتى عشان الجنان ده !؟ انتى فين اهلك يا بت ؟ البنت كتمت دموعها بعصبيه ف عينيها و بتظهر مكانها قوه غريبه : اه بس انت اللى جيت ورايا و ممكن اوى تكون كنت عايز قطع كلامهم فجأه سمعوا صوت سرينات الشرطه و دربكه و دوشه برا بتقول ان الاصوات دى بتقرب .. ادم بص للبنت و بص لنسناس اللى بص كمان للبنت و هى رجعت لورا بخوف .. ادم بصّلها بآسف و اخد نَفس جامد و هو مقدمهوش غير حل واحد !! البنت بمنتهى التلقائيه مدت إيدها اللى تترعش مسكت إيده و ضمتها اوى و هو بص لمسكتها لإيده و غمض و شاف مكانها لمحه غريبه ظهرت بسرعه و اختفت بنفس السرعه ! ثوانى و عربيات الشرطه قلبت الحته و صوتها جاى من بعيد بيقرب عليهم و _________ الحلقه التالته سليم شاور لحمزه بعينيه : دى حنين !!! حمزه : اهلا يا .. مدام ! حنين غمضت عيونها قوى ع الكلمه و بتلف وشها له شافته مركز مع عينيها بفضول فوقفت بعينيها معاه و إتقابلوا ف نظره غريبه على اتنين بيتقابلوا لاول مره ! حنين بتقرا ف مذكرات حمزه : اللى عرفته بعد كده ان امينه كانت لسه فوق واقفه بغلّ متابعانا.. فضلت تتنفس انفاس عاليه ورا بعض كإنها بتفكر بصوت .. إتلفتت حواليها الاول و راحت على تليفون البيت عملت مكالمه و خرجت ف الخفا مشوفتهاش رجعت البيت .. بس شوفتها ف شباك اوضتها .. برفع وشى لفوق بالصدفه امينه كانت فوق ف بلكونة اوضتها .. شكلها غريب و بتتنفس بغلّ .. مركزتش اوى او قولت يمكن شافت حنين معايا اللى كانت اول مره تكون معايا .. كانت واقفه بترقّب و بتستعجل الوقت كإنها مستنيه حاجه لحد ما سمعت صوت صفارات الشرطه بتقلب المكان ! خرّجت سلاحى بسرعه و سليم مسك إيدى : انت هتعمل ايه ! انت إتجننت ! ده تعدّى على رجال شرطه اثناء خدمتهم حمزه زق إيده بغضب : و ده مش تعدّى منهم و لا الحكومه جايه تشرب معايا الشاى اياك ؟ سليم شده لركن متزاوى و بيتابعوا صفارات الشرطه ف الخفا : اصبر .. رجالتك هتشيل الليله و انت تقول انك ما حمزه بصّله بغضب : انى ما ايه ؟ معرفش حاجه عنهم ؟ مخبيين اثار ف بيتى مثلا و انا معرفش ؟ ده كلام يتعقل يا حضرة الظابط يا ذكى ؟ سليم شاورله بنفاذ صبر : حتى لو متصدقش ف طالما برا بيتك محدش هيقدر يثبت عليك حاجه غير اللى هتقوله .. انت مش واخد بالك إننا برا بيتك اصلا و بعيد و هما ابعد كمان ! و بعدين ما يمكن فى حاجه غير حمزه كان مركز مع حركة عربيات الشرطه بعينيه و العين التانيه مع رجالته اللى اتبرجلوا و بيجروا ف كل إتجاه و عينيهم بتتلفّت كإنهم بيدوّروا عليه .. بص لسليم جنبه اللى شافه بيحاول يرتب تفكيره بس ايه هو تفكيره بالظبط ! شافه حدف سلاحه الخاص من على سور الجنينه نزل ف البيت قصاده و طلّع سلاحه الميرى من تابلوه عربيته حطه ف جيبه و بيبص على الاتجاهات اللى حواليه كإنه بيحدد انهى فيهم يناسب موقفه ! حمزه عرف ان فى حاجه مش مظبوطه .. هيتغدر بيه او تقريبا شاف المركب اللى جمعاهم كل واحد هيحاول ينط بنفسه و هو لازم ينط ! نقل عينيه بين رجالته اللى هيئتهم بتقول هيستسلموا للموقف و بين سليم و بمجرد ما عربيات الشرطه قربت من رجالته حمزه رفع سلاحه من مكانه و ضرب رصاصه ورا رصاصه ورا كتير .. سليم كتم غضبه و جرى لبعيد ف اتجاه تانى .. حنين نزلت برعب من العربيه .. بتتلفت حواليها عشان تفهم الموقف او عشان تخرج منه بس الاتنين اعجز من بعض .. لمحت سليم جرى لبعيد ف اتجاه تانى ورا عربية حمزه اللى كانت واقفه قصد عربيته و حمزه نزل بجسمه لتحت جانب عربية سليم اللى جاى بيها هو و حنين .. بتلقائيه نزلت بجسمها جنب حمزه ورا ضهره و مع صوت الرصاص مسكت ف ضهره ! حنين بتقرا بخوف كإنها عايشه جوه الموقف و بتظهر قدامها ومضات مش عارفاها من عقلها اللى زى مايكون بيتعمله صعقات كهربائيه و لا الومضات دى من خيالها موريها الكلام متحرك ف مشاهد قدامها ! قرت المذكرات بتوجس : عرفت بعد كده ان اول ما الموقف اتقلب امينه اتخضت و حست للحظه انها اتسرعت او هى قالتلى كده بعدين بس عشان كانت متابعاهم من شباك اوضتها بمجرد ما شافتنى مع حنين و شافت منظرنا اتراجعت عن احساسها ! ام حمزه خرجت بلهفه على صوت الرصاص و صرخت : ولدددى امينه اتخضت و بتلقائيه بصتلها بشماته واضحه ! امه مسكتها بعنف : ايه اللى بيحصل انطقى امينه زقت إيديها بحده و ردت بسخريه : لا مفيش يا حماتى إبنك بيتزف بس .. مش كنتى عايزه تجوزيه اديه بيتزف .. هتفرّقى شرباته و لا تستنى دمه توزعيه ف الكاسات ! الحاجه صافيه افتكرت مقابلتها للراجل ف الخلا و الهدوم الداخليه اللى لقتها .. قربت عليها بهجوم : يابنت الكلب .. خونتيه و جايه تخلصى منه عشان يخلالك الجو ؟ امينه كانت تقصد تأكد انها هى فعلا اللى بلغت : يستاهل .. عشان تدوقوا .. اعرفوا ان الغدر وحش امه مسكتها بعنف من شعرها و جرجرتها لتحت .. برا سليم مد إيده بمهاره فتح عربيتى اللى مستخبى وراها و اخد مسدس منها خاص بيا و ضرب على عربيات الشرطه .. حمزه كان بيضرب على رجالته .. هو عارف كويس اوى هو بيعمل ايه ...رجالته دليل إدانته الوحيد و هو بيقضى عليه و يقدر يهرب لوحده بعد كده من غير ما يكون سايب اثر وراه ! اما سليم ف اتعامل مع الموقف بطريقته هو و بعقله هو .. عقل ظابط بيخلص هو كمان من دليل إدانته .. بيضرب بمسدس حمزه و على عربيات الشرطه ! حمزه سمع الصوت و للحظه وقف بعقله كإنه بيحاول يفهم او مش عايز ! سليم بيضرب بعد ما رمى مسدسه يبقى اخد سلاح لحمزه من عربيته ! ده معناه انه عشان لو نجيوا من الموقف يبقى تمام .. محصلش و اتورطوا يبقى حمزه يتورط لوحده و هو بسهوله بسلاح خدمته يقدر برصاصه لحمزه و يقول انه إتبلّغ قبلهم و اتحرك يتصرف ! الشرطه إبتدت تضرب ناحية صوت الرصاص و الاتنين بيضربوا اتجاهم و الرصاص بقا زى المطر حواليهم ! حنين هتتحرك ناحية سليم حمزه شدها و رجّعها و زعق من غير ما يبصلها : انتى جنيتى اياك ! رايحه فين ف المجزره دى ؟ حنين بصوت مرتجف معرفتش تجمّع جمله : انا .. انا لازم امشى .. دى فرصتى آآ .. لو ممشيتش يبقى عمرى ماهعرف امشى تانى .. مش هيسيبنى .. دى فرصه مش .. مش هتجى .. مش هعرف .. مش هعرف حمزه وقف بتفكيره للحظات و لف وشه لها و قبل ما ينطق شافها بتترعش .. رعشه من جواها اكتر من الموقف حواليهم ! لها حكايه بس مش وقتها دلوقت ! بصتله برجاء غريب و هو للحظات اتهز قدام نظراتها .. قطع نظراتهم صوت رصاصه جات ف فانوس العربيه و هما ف نص جنبها و صوت خطوات بتقرب مع رصاص .. حمزه اتحرك بخفه لأخر العربيه .. محسش بنفسه و هو بيشد حنين وراه من كف إيدها اللى مسكه جامد كإنها مسئوله منه .. اخدها و لف لأخر العربيه عند شنطة العربيه و اتخفّى بينها و بين عربيه وراها .. و كل ما الصوت يقرب منهم يتنطط بيها بين عربياته اللى كانت راكنه على الشارع من برا بطوله ! صوت الرصاص بيزيد و يشد و العساكر بتتحرك ورا كذا ظابط و بيتقدم عنهم ظابط بيديهم الاشاره .. حمزه مميل ورا جنب العربيه و بيغيب و يرفع سلاحه يضرب من غير ما يظهر و رجالته بتقع ورا بعض بس بإصابات متحدده بدقه .. توقعهم من غير ما تموّت بحيث ياخد وقته بعد كده يعرف يلجّمهم .. بيرفع نفسه بسلاحه و قبل ما يضرب سمع رصاصه و الظابط بيقع بالرصاصه ف نص راسه ! ميل بسرعه تانى و كتم نَفسه و فهم إنه فعلا بيتورط ! رجالته تقريبا كلهم وقعوا لكن الظابط إتضرب بسلاحه و ده لوحده دليل إدانه له ! الظابط وقع و اللى وراه إتوتروا بمجرد وقوعه و إبتدوا يتبرجلوا و لحظات و الصوت هِدى نوعا ما ! كانوا العساكر و الظابط التانى شدوا الظابط اللى وقع يدخّلوه العربيه تبعهم و العربيه إتحركت بيه ! سليم اخد نَفس جامد و إبتدى يهدى نوعا ما .. بيبتدى يتحرك كان الظابط التانى رجع و ضرب رصاصه مكان ما لمح حد بيتحرك ! سليم اتخفّى بس صوت الخطوات قريب منه جدا و بتقرّب .. المقاومه هنا مش حل و المواجهه تورّط ! بدون تفكير حدف سلاح حمزه ف عربية حمزه اللى كان مستخبى وراها و خرّج سلاحه المرخّص الميرى من جيبه و وقف و رفع سلاحه لفوق و ف مكر شاور على مكان عربيه و شاور بعينيه .. الظابط بصّله بترقّب و بص لمكان ما شاورله بعينيه و رجع بصّله كإنه بيقرا الموقف من عينيه ! خوف او ثقه ! سليم كان متدرب كويس جدا بحكم شغله ف قدر يرسم ملامح هاديه على وشه اقنعت الظابط ! سليم شاورله تانى بعينيه على عربيه من عربيات حمزه : انا متابعُه من اول اليوم لحد ما يطلع التصريح و اذن النيابه ! الظابط بحذر : مين ده !! ف الخرابه .. ادم بمجرد ما سمع صوت صفارات الشرطه بص للبنت و بص لنسناس اللى بص كمان للبنت و هى رجعت لورا بخوف .. ادم اخد نَفس جامد و شاور لنسنانس بعينيه ع الراجل و ف حركه سريعه شد البنت و جرى .. البنت رغم إتفاجئت برد فعله و رغم خوفها منه لكن حاجه جواها خلتها تبتت ف إيده .. بتغيب و تبص بقلق على جرحه اللى كل ما حركته بتزيد نزيفه بيزيد ! نسناس اخد قميصه و ميل ع الراجل مسح كل البصمات اللى ممكن تكون عليه .. حرّك القميص على وشه بإيده بكفوفه و جسمه كله و بمجرد ما خلص سمع عربيات بتقف على منحنى الحته اللى هو فيها ف قام بسرعه و جرى اختفى بين الاكوام الموجوده و الكراكيب .. ادم اخد البنت و إتنطط جرى بين الحاجات اللى بتقابله لحد ما طلع من الخرابه كلها و دخل شارع جانبى .. سند بضهره على ركن لحيطه و بص وراه و رجع شدها و كمل جرى بس اهدى شويه ! البنت حاولت مع حركتهم تبصله بخوف : جرحك كده هيلتهب من ضغطك عليه ادم رد بإقتضاب : لازم اكتمه عشان النزيف البنت بصتله بتردد شويه و اتكلمت بلجلجه : انا ممكن اساعدك ادم : لاء البنت بصتله بإستغراب : ايوه بس انت ساعدتنى و انا اللى ادم قاطعها بتقفيل : لاء البنت : يابنى اسمع .. انت لو إستنيت اكتر من كده ممكن تتأذى .. ممكن يكون لاقدر الله الحديده دخلت لجوه لمكان يأذيك بجد و ادم إلتفت لها فجأه و هما بيتحركوا و كإنه بيركز ف كلامها و هى إتوترت ف لهجتها اتغيرت : كان غرضى اساعد .. انت حر ياكشى يكون عاجبك شكلك كده و انت شبه الشوال المخروم و ماشى تنقط ادم ضحك غصب عنه بتعب : كنتى عرفتى تساعدى نفسك يا كرومبو البنت بصتله فجأه و هو بصلها و كعمش وشه بإستفزاز و دوّر وشه تانى و هى لسه عينيها عليه : انت قولت يا ايه ؟ ادم رد ببرود : مش شايفه نفسك شبه كرومبو يعنى ؟ ايه مبتبصيش ف مراية بيتكوا ؟ البنت إبتسمت بلغبطه و ادم سكت بس بيغيب و يبصلها بطرف عينيه كإنه بيجيب اخرها .. حاجه جواه عايزاه يجيب اخرها ف مرضيش تساعده ! وصلوا عند بنايه قديمه و شكلها منهك من كذا دور و ادم بمجرد ما وصلوا قعد على مصطبه قدامها و بيتنفس بالعافيه .. بيغيب و يبص ف ساعته و الاخر مسك موبايله طلب رقم و قبل ما ينطق سمع منه و قفل .. ثوانى و ظهر على اخر الشارع نسناس اللى شاورله بسرعه بقلق : ادم لازم تمشى من هنا .. الحكومه اتبعترت ف كل حته ادم وقف بتعب : شافوا حاجه ؟ نسناس : الراجل .. و مش عارف اذا كان مات بجد و لا لاء.. لكن لحد ما نعرف لازم تختفى ادم اخد نفس بنفخ و نسناس كمل : معرفش بس هما طلبوا الاسعاف مع الناس اللى هتشوف البصمات و تفتش الحته كلها و سايبين عساكر زى الرز و فى ظابط متابع شكله غتت و شكل فى حد تانى جاى البنت سقفت ببلاهه : طب كويس ادم بصّلها بعصبيه جنبه و هى رجعت لورا ف قعدتها : طلع مريّح شويه اهو ادم عض بوقه : و شافك .. و هبجيبك من قفاكى و لا الحلوه وراها مشوار ؟ البنت برّقت و ادم كعمش وشه : ده لو صح لو لمحك بس هيمرجحك البنت شاورت : يمرجحنا لو سمحت .. هو انا كنت لوحدى ؟ مش كنا مع بعض و هنتقاسم ادم كز على سنانه و هى وقفت بسرعه : آآ .. قصدى مبحبش اركب المراجيح لوحدى .. اخاف ادم بصّلها فوقه بغيظ و هيموت و يضربها بالقلم .. نسناس : اخلع يا ادم ادم رد بهدوء : احنا معلناش حاجه نسناس بص للبنت : احنا ؟ انتوا مين ؟ ادم بص للبنت جنبه و متكلمش و نسناس اتكلم بعينيه مع لسانه : اه بس الحوار كله لبش .. سين و جيم و تفتيش و فيش و تشبيه و تحقيقات للصبح و انت فاهم ده يعنى ايه .. لو متورطتش ف ده هتتورط ف غيره لازم تخلع .. بصماتك عندهم و لا ناسى ! البنت بصتلهم بذهول و بصت لآدم : بصماتك عندهم ! يخربييتك انت سوابق صح ؟ طب اييه ؟ حرامى ؟ ادم قعد و ضحك غصب عنه و بص لنسناس اللى ضحك معاه ضحكه خفيفه .. ادم : طب و البنات ؟ نسناس : متقلقش .. انا هظبط الشغل البنت برّقت : يخربيييتكوا انتوا بتتاجروا ف البنات ؟ و دول بتشغّلوهم و لا بتفككوهم و بتبيعوهم اعضاء ؟ ادم برّق : نفككوهم ؟ البنت اتعدلت بفضول : يبقى دعاره ؟ ادم اتعدل قصادها و بصّلها بغيظ : تعرفى تخرسى ؟ نسناس ساعده يقف : يلا يا ادم مفيش وقت لازم تتحرك ادم سكت شويه بتفكير : كلم سحر و عصام ينقلوا الحاجه لمكان تانى .. كده امان نسناس : بس كده قلق .. انا مش واثق ف دماغهم .. هنتسوّح و البضاعه المرادى تقيله البنت وقفت بصدمه : يا نهار اسووووح.. ده انا وقعت ف عصابه بجد بقا .. بضاعة ايه ها ؟ ادم بص وراه لها بحده قلبت غيظ و رجع بص لنسناس : اعمل بس اللى بقولك عليه .. دى فرصه تحدف الكره بعيد و تستنى حد يشوط غيرك تشوف دماغه نسناس فهم ف هز راسه و بيتحرك و هو بيسند ادم البنت صرخت : استنوا انتو رايحين فين ؟ هتسيبونى هنا لوحدى ؟ الاتنين بصوا لبعض و ادم اتكلم بغضب : انتى كنتى نازله عليا على بطاقة التموين ؟ ما قطع كلامه على صوت حركة عربيات جايه من حته قريبه و سابقها عساكر بتفتش الحته ف شدها بسرعه و إستخبوا ف مدخل البنايه.. ادم قدام و هى وراه بيغيب و يبص لبرا و شاور لنسناس وراه : حركتنا كده صعبه نسناس هز راسه بفهم و بخفه إتحرك لبرا البنت شدته من ياقة قميصه من ورا رجّعته : انت رايح فين ؟ هاا ؟ ادم حط إيده على وشه بغيظ و شدها رجّعها وراه و شاور لنسناس يتحرك .. البنت : مينفعش ...كده هيجرجرنا وراه ادم بصّلها بنفاذ صبر و هى لهجتها اتراجعت : قصدى .. يعنى ممكن حد منهم شافه ف الخرابه معانا ادم شاورله و نسناس خرج بتسلل بيتنقل من جانب حيطه لحيطه لحد ما وصل اخر الشارع و هو بيحود يجرى حد من العساكر لمحه و جرى ناحيته .. ضرب طلقه و اتنين و كذا حد اتحرك معاه وراه و قربوا من البيت بيفتشوا .. البنت همست : اهو نسناس وقع .. لازم تتفلسف ؟ ادم شاورلها على بوقها بعصبيه و جرجرها و طلعوا لفوق بحذر .. البنت همست : احنا رايحين فين ؟ ادم ضربها على قفاها قدامه زقها اتحدفت بغيظ : هنريّح فوق شويه ! ما تخرسى بئا البنت اتعدلت بغيظ : الحق عليا اللى عايزه اعرف يمكن اساعدك ادم بصّلها و عض بوقه بعصبيه و هز راسه و شدها و طلع لحد اخر البنايه .. بمجرد ما طلعوا شافوا الشارع اتملى عساكر ف نفخ بضيق و ف لحظه حد منهم بيرفع وشه لفوق راح نزّلها ع الارض و ميل فوقها .. البنت هتتكلم ادم كتم نفسها ثوانى بعدين زحف عنها و اتعدل و عدلها و سندوا ع السور .. هتتكلم ادم شاورلها على بوقها تسكت و شاور ع السور و هى فهمت ان فى حد ف همست : انت حمار يا بنى ؟ حد يعامل بنت كده ؟ ادم عض بوقه بغيظ و هو بيبصلها و البنت إبتسمت غصب عنها لملامحه و هو لسه على بصته بيعض بوقه .. البنت ضحكت بخفه : فى ايه ؟ انت بتعمل كده ليه ؟ ادم لسه على ريأكشن وشه : همووت و اديهولك من ساعة ما شوفتك البنت رجعت بقعدتها لورا و ضحكت بلغبطه : كابتن .. انت بتاكل بوقك ليه ؟ ادم قرب من قعدتها اللى رجعت لورا بغيظ : هموووت البنت بصتله بترقب : هو ايه ده ؟ يا كابتن عيب كده انا ادم بغيظ : قلم البنت برّقت : نعم ؟ ادم : هموت و اديكى قلم على وشك قطع كلامهم موبايله اللى رن رنه خفيفه و فصل و هو وقف بحذر يلف حوالين جوانب السور اللى باصه ع الشارع شاف نسناس على جنب منهم واقف بعيد بالإسكوتر بيتلفّت بقلق .. ادم بصّله و بص للبنت وراه بضيق و قرب من السور و هى وقفت و راحت عليه .. ادم بينقل عينيه تحت و يبصلها و يبص حواليه .. البنت بفضول : فى ايه ؟ ادم : بتعرفى تطيرى ؟ البنت اتريقت : ليه خفاش ؟ ادم ف حركه سريعه مسك إيدها و طلع ع السور و بدون تمهيد نط بيها لتحت : لاء زرافه وقع بيها ف الارض و برغم ان البنايه كانت واطيه عشان قديمه الا انه اول ما نزل جرحه نزف بعنف و هو ببنهج .. البنت و هى بتتعدل تقوم : يخربييتك حد يعمل كده ؟ ادم اتعدل بغيظ : معلش الاسانصير عطلان البت هتزعق ادم إلتفت على الصوت و شدها بإيده و وقف و بيجروا و إيده التانيه كاتمه الجرح لحد ما وصل عند الإسكوتر نط عليه و هى ف حركه سريعه نطت وراه و طار بيها .. خرج من المنطقه خالص بس فعلا لازم يقف .. حالة اغماء بتهاجمه مينفعش معاها مقاومه تانى .. البنت عشان لافه دراعاتها من وراه حوالين ضهره حست بجسمه بيرخى و يشد بين إيديها .. بصتله بقلق : انت كويس ؟ ادم مردش و بينهج و الاسكوتر إبتدى يحود بيهم يمين و شمال .. البنت بخفه سلّكت رجليها مدتها من عليه من جنب و حركت جسمها كله بعدها نطت قدامه و اتحركت هى بالاسكوتر .. ادم اتنفس بغيظ بس حالته مسمحتلهوش يعترض .. كان بيشاورلها ع الطرق .. بِعدوا اوى جدا لحد ما وصلوا عماره شكلها مش جديد و لا قديم .. وقفت و ركنت شافت نسناس مستنيهم بصتله بذهول : ايه ده انت طالع بوشين ؟ و لا بتظهر و تختفى زى عفاريت الليل ؟ ادم ضحك غصب عنه بغيظ معاه و شاورله ساعده لحد ما دخلوا ف مدخلها و قعدوا .. ادم بينهج و عرقان جدا و من غير اراده منه فرد جسمه و رقد على ضهره و عينيه بتقفل و تفتح لوحدها من التعب .. حنين ف مكتب حمزه قدامها الورق من غير ما تحس وقفت و بتقرا برجفه كإنها بتتفاعل مع اللى بتقراه : " الظابط بصّ لسليم بترقّب و بص لمكان ما شاورله بعينيه و رجع بصّله كإنه بيقرا الموقف من عينيه ! خوف او ثقه ! سليم كان متدرب كويس جدا بحكم شغله ف قدر يرسم ملامح هاديه على وشه اقنعت الظابط ! سليم شاورله تانى بعينيه على عربيه من عربيات حمزه : انا متابعُه من اول اليوم لحد ما يطلع التصريح و اذن النيابه ! الظابط بحذر : مين ده ؟ حمزه كان قريب منهم بس مش ظاهر و سامع .. للحظه كز على سنانه و بص لحنين اللى انكمشت على نفسها بخوف من نظراته اللى فهمتها بيفكر يستخدم وجودها انه ممكن يثبت للظابط ان لو كلام سليم صح و جاى على بلاغ عن حمزه يتصرف لحد اذن النيابه اكيد مش هيجيب مراته معاه ! ف وجودها اكبر دليل على كذبه ! و بكده هتتورط معاهم بعد ما تورّط سليم اللى اكيد هيخلص من دليل ادانته !! اول ما وصلت افكارها لهنا بعفويه مسكت دراعه بإيدين بتترعش و هو للحظه هز دماغه بعنف كإنه بيتفاعل مع تفكيره و بدون تفكير رفع راسه لحظات بيتلفّت حواليه .. ميّل بسرعه و ثوانى و رفع راسه تانى كإنه بيدوّر على حل لحد ما لمح عمّار بعيد على سطح الاستراحه بيغيب و يرفع راسه يضرب ! حمزه ابتسم ربع ابتسامه اول ما عمار لمح سليم و صوّب مسدسه و ضرب عليه رصاصه مصوّبه كويس جدا جات ف رقبته قبل ما ينطق بلحظه ! حنين صرخت بصوت رغم قوته مهزوز و دفنت وشها ف كتفه .. سليم وقع و هو بيشاور على مكان حمزه و الظابط إتلفّت حواليه ع الصوت بحذر و شد سلاحه بس مش شايف حد .. حمزه اخد نَفس عنيف يتصرف بس خطوات الظابط بتقرب منهم فعلا .. الظابط كان جاى من قدامهم و حمزه لو رفع وشه بس قبل ما يتحرك هيتكشف .. من مكانه مميل ع الارض ضرب رصاصه ع الظابط بس قصدها ف رجله تشل حركته مش اكتر و فعلا الظابط وقع برجله بس لسه بيقاوم .. حمزه شد حنين وراه و بيتنطط بين العربيات و الظابط لمحهم و إبتدى يضرب عليهم بس كانوا بيتفادوا الضرب لحد ما حنين صرخت .. حمزه وقف بتسمّر و لف وشه وراه لها بترقّب و شاف رجلها بتنزف و بتنزل بيها ع الارض .. نقل عينيه بينها و بين الظابط وراهم و الرصاص اللى متابع خطواتهم و هى دموعها هزت جسمها ! حمزه من غير ما يفكر مد إيده رفعها و حاوطها بدراعه و محمّلها عليه كإنها بتتحرك برجله هو و إبتدى يتحرك من تانى بيها بخطوات تقيله .. و عشان اصابة الظابط كانت ف رجله و كان لوحده كان بيضرب بس من غير حركه وراهم غير رصاصُه اللى بيتحرك معاهم و عشان كده قدروا يوصلوا عربيه بعيد بسرعه .. حمزه كسر قزاز العربيه بكوعه و مد إيده فتحها و فتح الباب و دخل .. دوّرها و للحظه بص لحنين اللى جامده مكانها كإنها مش عارفه او متلجّمه .. اتقابلت عينيهم ف نظره زى الغمامه ! حمزه سحبها لجوه العربيه و قفل و بسرعه اتحرك بالعربيه لبعيد .. فضل يتجوّل حوالين المكان من بعيد بحذر .. لحد ما ركن عربيته بعشوائيه على جانب الطريق و نزل منها على جانب الصحرا مشى خطوات سريعه جرى ناحية حاجه بعيده .. حنين بخوف : متسبنيش حنين الورق ف إيدها بتقراه و غصب عنها صوتها إترعش بدموع نزلت ع الورق : متسبنيش كإنها سامعه نفسها مش بتقرا الكلام او رجعت بعقلها لورا و لسه جوه الموقف .. رجعت لكلامه من تانى " وقفت مكانى و رجعت بعينيا لها .. بتوتر واضح كنت هقولها حاجه و رجعت فيها .. كل اللى قدرت عليه قدامها هزيت راسى بس انفى كلامها بشكل غريب و الاغرب إبتسامتها الباهته ! حنين اخدت نَفس جامد و الورق ف إيدها و بتلقائيه إيدها التانيه راحت على قلبها و إتنفست براحه و رجعت تقرا السطور او زى ما كانت حاسه رجعت تشوفها .. حمزه حرّك نفسه بالعافيه من وسط تفكيره وسط الرمله ناحية عربيه تانيه مركونه .. فتحها و كان جواها مفاتيحها كإنها كانت مُجهّزه لموقف زى ده .. برغم انه ف العمليات اللى من النوع ده مبيستخدمش اى حاجه تخصه بآوراق رسميه خاصة العربيات إلا انه كان عامل احتياطه و انه مش هيتحرك بالعربيه اللى هيخرج بيها من الموقف .. ركب و اتحرك بس وقف بفرامل عنيف على منظر عربيه نقل كبيره بتقرب من ناحيه من الطريق و بسرعه بتحود كإنها بتفقد سيطرتها على نفسها .. لعن غبائه اللى خلاه ركن عربيته ف معترض الطريق و رغم انجرافه بيها ف الرمل الا ان اخرها على الطريق .. زمّر جامد بعربيته كإنه بيحاول يلفت نظر العربيه النقل بس هى كانت غير مسيطره على حركتها .. حمزه نزل و حاول يتحرك بسرعه ناحيتهم و ف لحظه اقل من الثانيه كانت العربيه خبطت ف عربيته اللى كانت حنين لسه جواها .. العربيه اتخبطت من اخرها و إبتدت تلف ف حركات عشوائيه حوالين نفسها ! حمزه قرب بسرعه و مش عارف ايه اللى ممكن يتعمل غير إنه لازم يعمل حاجه .. من وسط حركة العربيه العشوائيه شوفتها بتهز راسها بعنف .. حركات عيونها الزايغه عنيفه و عصبيه .. حطت إيديها على راسها بجنون و فضلت تصرخ لحد ما جسمها اتشنج و تشنجاته زى ما زادت شويه بشويه بعنف ابتدت ترخى شويه بشويه كإنه بتنسحب للاوعى ! بتلف وشها شافته و اتقابلوا ف وداع غريب ميقولش ان ده وداع للقا و عِشره مدامتش دقايق ! ادم شاور لنسناس ساعده لحد ما دخلوا ف مدخل العماره اللى وصلولها و قعدوا .. ادم بينهج و عرقان جدا و من غير اراده منه فرد جسمه و رقد على ضهره و عينيه بتقفل و تفتح لوحدها من التعب .. البنت نزل على رُكبها جنبه و مدت إيدها اللى بتترعش بتحرّكها على وشه تمسح عرقه .. نسناس كان هيتحرك لباب العماره بس شاف ادم إبتدى يلهوس و البنت بصتله بقلق و بتهز راسها .. رجع تانى بتوتر و ميل على ادم بقلق : ادم.. فوق .. انت كويس مفكش حاجه .. دى خربوش صغير يا صاحبى و ياما دقت ع الراس طبول ادم فتّح بالعافيه و بص على البنت و بصّله و إبتسم بالعافيه : مش قولتلك هتيجى ف النهايه ! شكلها النهايه يا صاحبى نسناس اتوتر و حاول يلطف الجو ف اتكلم بصوت مهزوز بدموع : لا نهاية ايه فوق كده ! ده احنا لسه ورانا بضاعه و عيال و خمّاره و بلاوى سوده ! و بعدين انت اتعديت من الواد عصام و لا ايه ! سمعتها ف انهى فيلم دى ياسطى ؟ قال جملته الاخيره و هو بيقف بهزار خفيف يكسر حدة الموقف .. وقف اتلفّت حواليه و خرج برا للإسكوتر ميل من جانب منه جاب مفك و كذا حاجه حديد و رجع .. بصّلهم و هو طالع : انا هتصرف متقلقش .. اهم حاجه تقوم من هنا دلوقت ادم شاورله و اتسند حاول يقف و البنت ساعدته : استنى انا جاى طلعوا كذا دور بالعافيه و ادم شبه بيزحف لحد ما وقفوا قصد شقه و نسناس طلع الحاجه و إبتدى يلعب ف الكالون بتاعها .. البنت بسرعه فلتت نفسها من دراع ادم اللى كنت لافاه عليها و راحت عليه : يخربيييتك انت بتعمل ايه ؟ ادم اتوجّع بغيظ و هى رجعتله بسرعه : هو بيهبب ايه ؟ ادم شاورلها على بوقه بغيظ و متكلمش .. البنت سكتت لحظه و بصت لأدم عليه : هو بيعمل ايه ؟ انتوا تعرفوا حد هنا ؟ ادم رفع إيده بغيظ و هى اتخضت و رجعت خطوه لورا و هو حطها على وشه مسحه بيها بنفاذ صبر .. البنت رجعت جنبه و بصت لنسناس : هتسرقها هاا ؟ هاا ؟ نسناس بص وراه لأدم و ضحك براحه و ادم نفخ بضحكه خفيفه و قرب منه اخد منه الحاجه و شاورله يرجع .. البنت : اه اكيد هتسرقها مش جاى تتصور جنبها سيلفى يعنى .. الله ادم برّقلها و هى حطت إيدها على بوقها و شاورتله .. تابعته لحد ما طفّش الكالون و فتح الشقه .. نسناس دخل بسرعه لجوه بيفتّش حواليه لحد ما دخل الحمام و خرج بعلبه و شاورلهم .. البنت اتصدمت : يخربيييتكوا انتوا ف ايه و لا ايه ؟ انتوا هجّامين بقا ! ادم بيضحك غصب عنه بغيظ و هو داخل : فراستك ف محلها اسم الله عليكى نبيهه من يومك نسناس ضحك و بصّله : كان لازم اتصرف .. بعدين متقبقش مفيش حد هنا و لا هيجى حد دلوقت البنت دخلت و رزعت الباب وراها و ادم بصّله بضحك : كده امة لا اله الا الله هتيجى البنت قربت من ادم بهجوم قعدت جنبه على كنبة انتريه بعد ما قعد : يخربيييتك انت بين ايدين ربنا قادر ياخد روحك اللى كان هياخدها من شويه .. تقوم اول ما تفوق تسرق شقه ! افترض موتت دلوقت تموت حرامى يعنى ؟ ادم رفع حاجبه بتريقه : شوف ازاى ؟ و هو انا اللى مقابلك على باب جامع ؟ البنت اتراجعت ف قعدتها : لاء انا الوضع مختلف .. مكنتش بموت يعنى .. و بعدين لو عارفه انى ممكن اموت مش هرضى اموت كده ادم عض بوقه بغيظ و شد مشرط من العلبه اللى نسناس حطها قدامه و قرب بيه على وشها و هى رجعت بضهرها و وشها لورا .. ادم بغيظ : ايه رأيك انى اموّتك دلوقت و اخليكى تقابلى ربنا حراميه دوبل ؟ مره للراجل و مره للشقه ! البنت شاورت بإيديها الاتنين بتراجع : لالا خلاص .. على ايه انا كان غرضى انصح ادم رجع بجسمه و حدف المشرط ع الترابيزه قدامه و نسناس قرب منه رفعله تيشرته و إبتدى يشوف جرحه .. نسناس وقف بتوتر : لازم مستشفى يا ادم .. صحيح الجرح شكله سطحى بس لازم نتأكد .. انا ممكن المّه لكن خايف من جوه يكون فى حاجه البنت شدت من إيده المشرط و زعقت ف وشه : انت كمان هتعمل دكتور ؟ هى دى كمان فيها سرقه ؟ ادم بصّلها بنفاذ صبر و رجع بص لنسناس اللى اتكلم بلطافه : متقلقش انا كلمت الاشول هيجى يشوفك .. هو تمرجى بس له تاريخ اسود معانا البنت رفعت حاجبه : اشول و هيجى يخيطله جرح ؟ هيخيطه برجله مثلا ؟ ادم رفع إيده تانى و هى ضحكت ببلاهه انه هيحرّكها على وشه زى ما عمل قبل كده ف ضربها قلم فجأه على قفاها بغيظ اتحدفت من ع الكنبه قدامها ع الارض .. البنت رفعت وشها بغيظ له فوقها ع الكنبه : خلاص انت خُلقك ف كم إيدك و لا ايه ؟ ادم شاورلها على بوقه : ششش دقايق و ادم إبتدى يعرق و جسمه بيسخن .. سند ضهره لورا و غمض عينيه و إتكلم : خدها وصّلها و ارجعلى الاتنين كانوا هيتكلموا ف نفس اللحظه ادم سبقهم : متقلقش عليا انا كويس و هستنى الزفت بتاعك اما يجى نتصرف البنت إندفعت بإعتراض : لا انا مش همشى .. هو انا كنت قاتله قتيل عشان ف الاخر امشى كده ؟ ادم فتح عينيه و رفعلها حاجبه : هو انتى قاتلاه عشان حاجه تانيه لا سمح الله ؟ البنت إتوترت بخوف و ادم زعق : انتى غبيه يا بت ؟ انتى مش حاسه بالمصيبه اللى انتى فيها ؟ طب انا و متعود انتى ايه بقا هاا ؟ ده انتى مسيّحه دم الراجل على شنطه و حبة فلوس ! و لو وقعتى هتلبسى البدله الحمرا البنت ضمت بين حواجبها ببلاهه : بدلة ايه ؟ نسناس ضحك بخفه و ادم حط إيده على وشه يكتم عصبيته و رد بغيظ : بدلة الرقص .. قومى يا بت هى هتتكلم نسناس بص لأدم : هى صح مينفعش تخرج دلوقت يا ادم .. البوليس قالب الدنيا .. منشر ف كل حته و سايب عساكر قالبين الشوارع .. و منعرفش اذا كان حد اخد باله من شكلها و لا لاء .. لإنها معديه من قدام القهوه و هى متروسه و الكل شاف بداية الموقف و اكيد دلوقت شافوا اخره .. اكيد خمسين حد هيحكى باللى حصل خاصة الراجل اتشاف من القهوه اما وقع .. ف الله اعلم بقا حد هيحكى و هيحكى ايه ادم نفخ بضيق و بصّلها و هى وقفت بسرعه بخوف من نظرته .. موبايل نسناس رن و هو بص فيه و شاور لأدم بعينيه و راح ع الباب فتحه و نزل و دقيقه و طلع بحد معاه .. الراجل من غير كلام راح على ادم عدله ف رقدته و شاف جرحه و فتح شنطته و إبتدى يفحصه و يعقمه .. نسناس بصّله بإستفهام و الراجل هز راسه : لا ده سطحى متقلقش ادم اتكلم بصوت ضعيف : عارف و لا هتسوّحنا ؟ الراجل إبتسم و البنت بصّتله : انت عرفت ازاى ؟ الراجل قاطعه : لو كان دخل جوه او خبط ف حاجه من جوه كان هيبقى لون النزيف متغير و مختلط معاه افرازات عضويه من جرح داخلى إبتدى يتعامل مع الجرح و خيطه و لزقه و كتبلهم ورقه و هو خارج : هو بس ممكن يسخن شويه .. يحصل مضاعافات زى اغماء ، دوخه ، هبوط ده عادى متقلقوش ده من اثر النزيف .. المهم ياكل كويس و ميتحركش خالض ع الاقل اسبوع نسناس هز راسه و هو عادلهم كلمته و هو بيخرج : ميتحركش خااالص .. سامع سابهم و نسناس بصّلها و شاورلها بالورقه و هو خارج : هنزل اجيب الحاجه اوعى تفتحى لحد و لا تكلمى حد لحد ما ارجع خرج و البنت بتلف لقت ادم قايم بيخلع التيشرت خالص و بيتحرك .. زعقت بغيظ : ايه ايه .. انت رايح فين انت ؟ انت مش سامع كلام الدكتور ؟ ادم لف وشه لها و رفع حاجبه و هى اتراجعت بلغبطه : التمرجى .. الاشول .. البتاع ده قصدى ادم ضحك غصب عنه بتعب و هى قربت عليه : ايا كان الشئ ده ف هو قال متتحركش لا تنزف تانى ادم اتخطاها ببرود : و انتى مالك ؟ البنت اتلغبطت : ما انت لو نزفت تانى هنحتاس بيك و ساعتها هنتسوّح ادم كعمش وشه بتريقه : اما ده يحصل ابقى اخلعى و قولى الوحش ده اللى ورطنى البنت اتراجعت بتهتهه تلقائيه لمجرد ان حاجه جواها مش عايزه تمشى : لا .. اكيد مش هعمل كده ادم رفع حاجبه : ليه ؟ ما كنتى من شويه هتعملى كده اما سمعتى بس صفارة البوليس .. و قولتى مانا ممكن اقولهم كنت عايز تعتدى عليا البنت رفعت حاجبها و برّقت ببلاهه : عرفت ازاى انى كنت عايزه اقولك كده ؟ انا ملحقتش اكمل الجمله ! ادم بصّلها بطرف عينيه و هى ضحكت بخفه : خلاص بقا .. اللى فات مات ياسطى .. براءه ادم لطم بغيظ على وشه : لاء اتق’تل .. اللى فات اتق’تل ياختى و اتسيّح دمه البنت ضحكت ببلاهه : خلاص بقا فك .. قولنا مكنش جاى معايا حوار القت’ل ده .. بعدين احنا لسه متأكدناش ادم هز راسه بيأس و هو شاورتله ببلاهه : طب هقولك نكته تفك ادم رفع حاجبه : لا دى بتاعتى انا دى البنت ابتسمت بضحك صامت : بيقولك مره واحد ماشي ورا واحده قالها الحلوه وراها مشوار ؟ قالتله لا.. الحلوه وراها حمار ادم برّق قدامه و رجع بصّلها و برّق و هى ضمت عينيها ببراءه مصطنعه : ايه ده هو انت اللى من شويه قولتلى الحلوه وراها مشوار ؟ انى اسف ادم رفع إيده بغيظ و هى بسرعه حطت إيدها على راسها من ورا و ميلتها .. ادم ضحك غصب عنه من شكلها و هى رفعت وشها ببلاهه و قبل ما تتكلم لمحت ضحكته و ضحكت ببلاهه : طب خلاص هقولك واحده غيرها ادم حط إيده على وشه مش عارف عشان يكتم ضحكته و لا عصبيته : منك لله ‏البنت ضحكت ببلاهه : بيقولك مره قلم رصاص وقع على جنبه قال الحقوني pencil مني دم ادم عض بوقه تحت إيده اللى مدارى بيها وشه و فرد صوابعه على وشه برّقلها بعين واحده .. البنت ضمت عينيها بضحكه مكتومه : ايه ده هو انت اللى وقعت على جنبك ؟ كمان واحد اسف ادم رجع ضم صوابعه تانى دارى وشه و سمح لضحكته تطلع : انا .. انا اللى منى لله البنت هتتكلم هو سبقها مد كف إيده على وشها زقها بغيظ : اتكلى بقا اتحرك و البنت قعدت بغيظ : عنك .. على ايه التناكه ده انت كنت هتتفرم زى كفتة هوهو من شويه ادم عض بوقه ف مشيته من غير ما يبصلها و هى قعدت ع الكنبه و عدلت رجلها ربّعتها ع التانيه .. متابعاه بطرف عينيها بكبرياء مضحك لحد ما قامت بغيظ وقفت قدامه : هتعمل ايه ؟ ادم كتم نفخته و هى ردت : طب عايز تعمل ايه و انا اعملهولك ؟ ادم لف جسمه كله لها و قصد يبقى قبالها و بصّلها : اقولك هعمل ايه و لا تسكتى ؟ البنت هتتكلم ف لحظه عينيها راحت على جسمه من فوق العريان قدامها و تاهت .. بصت لعضلاته اللى تقريبا مقسمه كل جسمه بإحترافيه من دراعاته لصدره لبطنه بشكل منسّق و جذاب مش مرعب .. ادم بص ف عينيها و راح معاها على جسمه و بصلها و رفع حاجبه : نعمم ؟ البنت إتوترت : انت ازاى جسمك كده مع ان شكلك عادى ؟ ادم طلّع علبة سجاير و اخد سيجاره منها ولّعها و هو بيتحرك و رد ببرود : عادى يعنى البنت قربت الكام خطوه اللى اتحركهم : لا قصدى يعنى جسمك منسق جدا .. شكلك بتروح جيم مع ان يعنى حالتك .. شاورت بإيدها و هو بصّلها بتريقه : و هو انتى اللى جايه من مدينة الرحاب ؟ البنت ضحكت بصوت عالى جدا ضحكه رقيقه وقّفته للحظات و كان هيقول حاجه و غيّرها و هو مبتسم : طب ما انتى ضحكتك حلوه مع ان يعنى شكلك ... شاور بإيده و هى ضحكت تانى اعلى : ده انت بتردهالى بقا ! لا بجد ادم سكت شويه : شغلنا صعب .. كله خطر .. بنتحرك فيه زى ما تيجى تيجى ف لازم الواحد يبقى عامل احتياطاته و احنا احتياطاتنا ف جسمنا .. ماهو مينفعش عيل فرفور يترمى ف رميتى السوده دى و يعرف يتصرف البنت بصتله و ضمت بوقها على بعض بإبتسامه خلت عيونها لمعت .. ادم بص ف عينيها و إداها ضهره و اتريق : ماهو ساعات الزنقه ف سكتنا دى بتحدف ع الواحد بلاوى و تقوله شيل و يا يشيل يا يتشال البنت رجعت وقفت قدامه و سندت على ترابيزه وراها بفضول : و هو انت بتشتغل ايه اصلا ؟ ادم رفع حاجبه و فك رجليها المشنكلين ف بعض كانت هتقع : انتى حوله ؟ البنت هتتكلم ادم شاورلها على بوقها : ششش انا صدعت .. انتى بتشتغلى ايه يا بت انتى ؟ البنت رفعت حاجبها و اتكلمت بلهجته اللى رد بيها عليها : انت احول ؟

مقالات ذات صلة

قيدوها بالسلاسل

الزوج بين طاعة الزوجة وبر الوالدة: كيف يتصرف؟

بنت الخدامه

دفاتر الشيطان.. مشيره محمد

بعد موت والدها

ليلة مرعبه.. مشيره محمد

اترك تعليقاً إلغاء الرد